Ο εγκέφαλος δεν είναι ένα στατικό όργανο. Είναι ένας ζωντανός, διαρκώς μεταβαλλόμενος κόσμος, που αλλάζει ανάλογα με όσα κάνουμε, όσα σκεφτόμαστε και όσα επαναλαμβάνουμε.
Κάθε μέρα, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, η καθημερινότητά μας γράφει πάνω στον εγκέφαλό μας.
Η επανάληψη μιας πράξης ενισχύει συγκεκριμένα νευρωνικά κυκλώματα. Μια συνήθεια γίνεται ευκολότερη, μια σκέψη μπορεί να γίνει αυτόματη, ένας τρόπος αντίδρασης μπορεί να αποκτήσει σχεδόν αντανακλαστικό χαρακτήρα. Αυτό είναι ένα από τα πρόσωπα της νευροπλαστικότητας: ο εγκέφαλος προσαρμόζεται στη ζωή που του προσφέρουμε.
Η συνεχής βιασύνη μπορεί να εκπαιδεύσει τον εγκέφαλο να αναζητά διαρκώς το επόμενο ερέθισμα. Η αδιάκοπη έκθεση σε ειδοποιήσεις και πληροφορίες μπορεί να δυσκολεύει την παρατεταμένη συγκέντρωση. Αντίθετα, η άσκηση, ο ύπνος, η μάθηση, η μουσική, η κοινωνική επαφή και ακόμη και λίγες στιγμές σιωπής προσφέρουν διαφορετικά ερεθίσματα στα ίδια αυτά νευρωνικά δίκτυα.
Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον: Δεν διαμορφώνει μόνο η ζωή τον εγκέφαλό μας. Ο εγκέφαλός μας, καθώς αλλάζει, διαμορφώνει και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη ζωή.
Έτσι δημιουργείται ένας αέναος διάλογος ανάμεσα στην εμπειρία και στη νευροβιολογία.
Ίσως, λοιπόν, η καθημερινότητα να μην είναι απλώς αυτό που συμβαίνει ανάμεσα στις σημαντικές στιγμές της ζωής μας. Είναι το εργαστήριο μέσα στο οποίο ο εγκέφαλός μας γίνεται, κάθε μέρα, λίγο περισσότερο αυτό που θα είμαστε αύριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου