Να βρίσκεις πάντα ένα τραγούδι.

Να βρίσκεις πάντα ένα τραγούδι.

Ένα τραγούδι για τις μέρες που γελάς και για εκείνες που δεν θέλεις να μιλήσεις. Για τα βράδια που ο έρωτας είναι κοντά και για εκείνα που γίνεται απόσταση. Για όσα έζησες, για όσα έχασες, αλλά κυρίως για όσα δεν τόλμησες να πεις.

Να έχεις πάντα μια μελωδία να επιστρέφεις όταν οι λέξεις δεν φτάνουν. Γιατί υπάρχουν συναισθήματα που δεν εξηγούνται· μόνο ακούγονται. Κι υπάρχουν άνθρωποι που δεν χωρούν σε μια ανάμνηση, αλλά χωρούν ολόκληροι μέσα σε ένα τραγούδι.

Να βρίσκεις ένα τραγούδι που να σε γνωρίζει. Να ξέρει τη χαρά σου, τον φόβο σου, τη μοναξιά σου. Να σε συναντά εκεί που κρύβεσαι και να μη ζητά να σε αλλάξει. Μόνο να μένει.

Και όταν κάποτε φύγει ο άνθρωπος, να μένει το τραγούδι. Όχι σαν απομεινάρι, αλλά σαν μια μικρή απόδειξη πως κάποτε δύο υπάρξεις συναντήθηκαν και, έστω για λίγο, έγιναν μία ιστορία.

Γιατί ίσως αυτό είναι το πιο όμορφο που μπορούμε να ζητήσουμε από τη ζωή: να βρίσκουμε πάντα ένα τραγούδι για ό,τι δεν μπορούμε να κρατήσουμε.

Κι όταν όλα γύρω μας σκοτεινιάζουν, να υπάρχει κάπου μια μελωδία που να ξέρει ακόμη το όνομά μας.

🎵 Τι τραγούδι να σου πω;

Στίχοι: Παναγιώτης Κατσιμάνης- Μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης- Ερμηνευτής: Γιάννης Κότσιρας.

"Τι τραγούδι να σου πω που να σε ξέρει

Να' ναι εκεί όταν γελάς κι όταν φοβάσαι

Να' ναι εκεί όταν μεθάς κι όταν λυπάσαι

Κι όταν κρύβεσαι στης μοναξιάς τα μέρη

Τι τραγούδι να σου πω

Εκεί που πας

Να μη μοιάζει με κανένα

Μα να μοιάζει μ' όλα όσα αγαπάς

Τι τραγούδι να σου πω, που να' χει αέρα

Σαν κι αυτά μες τις κασέτες που' χουν λιώσει

Γιατί πάτησαν το χρόνο, σ' έχουν νιώσει

Πήραν σήκωσαν το φως κι εδώ το φέραν

Τι τραγούδι να σου πω, χωρίς ουσία

Να το φτύνουν οι σοφοί κι οι μπερδεμένοι

Να γεννιέται στα ρηχά κι εκεί να μένει

Να μην έχει λάμψη, ούτε αξία...

...μα να φέγγει στη δική σου καταχνιά."