Ο ίδιος δρόμος είναι ανήφορος και κατήφορος...

 

Στη θάλασσα, ο δρόμος δεν φαίνεται.

Δεν υπάρχει ανήφορος ούτε κατήφορος όπως στη στεριά. Υπάρχει μόνο ένας ορίζοντας, μια γραμμή που μοιάζει ακίνητη ενώ διαρκώς απομακρύνεται. Κι όμως, ακόμη κι εκεί, η θάλασσα γνωρίζει την ίδια παλιά αλήθεια: ο ίδιος δρόμος μπορεί να είναι ανήφορος και κατήφορος.

Ένα καράβι στο λιμάνι με την πρώτη ματιά δεν ξέρουμε αν απομακρύνεται ή αν επιστρέφει. Εξαρτάται από το πού κοιτάζει ο άνθρωπος. Για εκείνον που μένει πίσω, το πλοίο χάνεται. Για εκείνον που ταξιδεύει, το ίδιο πλοίο πλησιάζει έναν άλλο τόπο.

Η θάλασσα δεν αλλάζει. Αλλάζει η κατεύθυνση. Ίσως έτσι να είναι και η ζωή.

Υπάρχουν ταξίδια που στην αρχή μοιάζουν με απομάκρυνση και στο τέλος αποδεικνύονται επιστροφές. Υπάρχουν αναχωρήσεις που χρειάστηκαν για να καταλάβει κανείς τι σημαίνει λιμάνι. Υπάρχουν άνθρωποι που έπρεπε να φύγουν για να μπορέσουν κάποτε να επιστρέψουν διαφορετικοί.

Και υπάρχουν καταιγίδες.

Το ίδιο κύμα που φοβίζει ένα μικρό καΐκι μπορεί να γίνει δύναμη για ένα ιστιοφόρο. Ο ίδιος άνεμος μπορεί να σε απομακρύνει από εκεί που θέλεις να πας και, αν αλλάξεις πανί και πορεία, να σε οδηγήσει ακριβώς εκεί.

Η θάλασσα δεν υπόσχεται ευθείες.

Μόνο κατευθύνσεις.

Και ίσως αυτό να είναι το μεγάλο της μάθημα. Ότι δεν υπάρχει μία και μοναδική πορεία. Ο άνθρωπος μπορεί να χάσει τον δρόμο του χωρίς να έχει χαθεί. Μπορεί να απομακρύνεται από μια ακτή και ταυτόχρονα να πλησιάζει μια άλλη.

Το ίδιο ταξίδι μπορεί να είναι φυγή για κάποιον και επιστροφή για κάποιον άλλον.

Γι’ αυτό η θάλασσα δεν χωρίζει μόνο τόπους. Ενώνει και χρόνους. Το λιμάνι της αναχώρησης μπορεί κάποτε να γίνει λιμάνι επιστροφής. Η ίδια γραμμή του ορίζοντα που σήμερα μοιάζει να κλείνει έναν δρόμο μπορεί αύριο να ανοίξει έναν καινούργιο.

Στη θάλασσα δεν υπάρχει μόνιμος ανήφορος.

Ούτε μόνιμος κατήφορος.

Υπάρχει ο κυματισμός.

Ανεβαίνεις με το κύμα και κατεβαίνεις με το ίδιο κύμα. Κι όμως το ταξίδι συνεχίζεται.

Ίσως λοιπόν η σοφία να μην είναι να ψάχνεις έναν δρόμο χωρίς κατηφόρες. Να μαθαίνεις να ταξιδεύεις και στις δύο κατευθύνσεις.

Να ξέρεις πότε να ανοίγεις πανιά και πότε να τα μαζεύεις.

Πότε να φεύγεις.

Και πότε να επιστρέφεις.

Γιατί στη θάλασσα, όπως και στη ζωή, ο δρόμος δεν αλλάζει επειδή αλλάζει η πορεία. Εμείς αλλάζουμε τη σημασία του δρόμου με την κατεύθυνση που παίρνουμε.