Η δροσιά της θάλασσας δεν έρχεται μόνο από το νερό. Έρχεται με τον αέρα.
Ένα αόρατο χέρι περνά πάνω από το μέτωπο, παίρνει μαζί του τον ιδρώτα, τη ζέστη, την κούραση της ημέρας. Το αλάτι μένει στο δέρμα σαν μικρή υπενθύμιση πως υπάρχει ακόμη ένας κόσμος πέρα από τους τοίχους, τους δρόμους και τις έγνοιες μας.
Και τότε καταλαβαίνεις πως μερικές φορές δεν χρειάζεται να φύγεις μακριά για να δροσιστείς.
Αρκεί να σταθείς απέναντι στη θάλασσα
και να την αφήσεις να αναπνεύσει μέσα σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου