Το αλφαβητάρι του πολιτισμού.

Από το Α ως το Ω, ο πολιτισμός δεν είναι μόνο μνημεία, βιβλία και έργα τέχνης. Είναι κυρίως ο τρόπος με τον οποίο ένας άνθρωπος στέκεται απέναντι στον άλλον, στη φύση, στη μνήμη και στον χρόνο.

Α — Αλληλεγγύη:

Να μη μένει κανείς μόνος όταν δυσκολεύεται.

Β — Βιβλίο:

Η μνήμη του ανθρώπου που αρνήθηκε να χαθεί.

Γ — Γνώση:

Το φως που διώχνει τον φόβο και την άγνοια.

Δ — Δημοκρατία:

Να μπορεί ο άλλος να μιλά, ακόμη κι όταν διαφωνεί μαζί μας.

Ε — Ελευθερία:

Όχι να κάνεις ό,τι θέλεις, αλλά να μπορείς να σκέφτεσαι χωρίς φόβο.

Ζ — Ζωή:

Να τη σέβεσαι σε κάθε της μορφή.

Η — Ήθος:

Εκείνο που μένει όταν δεν υπάρχει κανείς να μας κοιτάζει.

Θ — Θέατρο:

Ο καθρέφτης όπου ο άνθρωπος συναντά τον εαυτό του.

Ι — Ιστορία:

Για να γνωρίζουμε από πού ερχόμαστε και να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.

Κ — Καλοσύνη:

Η πιο αθόρυβη και ίσως η πιο σπουδαία μορφή πολιτισμού.

Λ — Λόγος:

Η δύναμη να μετατρέπεις τη σκέψη σε λέξη και τη λέξη σε γέφυρα.

Μ — Μνήμη:

Το χρέος απέναντι σε εκείνους που έζησαν πριν από εμάς.

Ν — Νόμος:

Η ισότητα απέναντι σε όλους, χωρίς εξαιρέσεις.

Ξ — Ξενιτιά:

Η υπενθύμιση πως κάθε άνθρωπος μπορεί κάποτε να βρεθεί ξένος.

Ο — Ομορφιά:

Όχι η επιφάνεια, αλλά η αρμονία που κάνει τον κόσμο πιο ανθρώπινο.

Π — Παιδεία:

Να μαθαίνεις όχι μόνο τι να σκέφτεσαι, αλλά και πώς να σκέφτεσαι.

Ρ — Ρίζες:

Η γνώση του τόπου, της γλώσσας και της παράδοσης που μας γέννησε.

Σ — Σεβασμός:

Στον άνθρωπο, στη διαφορετικότητα, στη φύση, στη ζωή.

Τ — Τέχνη:

Η ανθρώπινη ανάγκη να αφήσει ένα ίχνος ομορφιάς πάνω στον χρόνο.

Υ — Ύπαρξη:

Η επίγνωση πως δεν είμαστε ιδιοκτήτες του κόσμου, αλλά περαστικοί από αυτόν.

Φ — Φιλοξενία:

Να ανοίγεις την πόρτα και να κάνεις τον ξένο προσωρινά δικό σου άνθρωπο.

Χ — Χρέος:

Αυτό που οφείλουμε στους επόμενους, όχι μόνο σε αυτούς που προηγήθηκαν.

Ψ — Ψυχή:

Το αόρατο μέτρο κάθε πραγματικού πολιτισμού.

Ω — Ωριμότητα:

Να καταλάβεις κάποτε πως πολιτισμός αρχίζει εκεί όπου τελειώνει η βαρβαρότητα.

Και ίσως, τελικά, το αλφαβητάρι του πολιτισμού να χωρά σε μία μόνο φράση: Να κάνεις τον κόσμο λίγο πιο ανθρώπινο απ’ ό,τι τον βρήκες.