Μια γοργόνα μπορεί να έχει όλη τη θάλασσα και να της λείπει η στεριά.
Μπορεί να σου ζητήσει ένα λουλούδι, όχι γιατί δεν έχει λουλούδια στον βυθό, αλλά γιατί θέλει κάτι που γεννήθηκε στον αέρα. Μπορεί να σου ζητήσει ένα ανθρώπινο όνομα, για να νιώσει πως ανήκει, έστω για λίγο, στον δικό μας κόσμο.
Ίσως όμως να σου ζητήσει κάτι δυσκολότερο: να την αγαπήσεις χωρίς να προσπαθήσεις να την αλλάξεις. Να μην της ζητήσεις να αφήσει τη θάλασσα για χάρη σου ούτε να γίνει κάτι που δεν είναι.
Γιατί κάθε πλάσμα έχει τη δική του θάλασσα.
Και η γοργόνα, περισσότερο από κάθε άλλον, ξέρει πως η αγάπη δεν είναι να κρατάς κάποιον κοντά σου. Είναι να τον αφήνεις ελεύθερο να επιστρέφει εκεί όπου ανήκει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου