Τα βουνά δεν στέκουν απέναντί μας· στέκουν μέσα μας. Είναι η σιωπή που δεν φοβάται να μείνει σιωπή, η πέτρα που θυμάται τα βήματα ανθρώπων που έφυγαν, το μονοπάτι που συνεχίζει ακόμη κι όταν κανείς δεν το περπατά.
Ο άνθρωπος τα αγάπησε γιατί ξέρει πως το βουνό δεν χαρίζεται. Σε δοκιμάζει. Σε ανεβάζει για να σε μικρύνει μπροστά στο άπειρο και, την ίδια στιγμή, για να σου αποκαλύψει πόσο μεγάλος μπορείς να γίνεις όταν ξεπερνάς τον φόβο σου.
Εκεί ψηλά, ο άνθρωπος δεν έχει τίποτε να κρύψει. Μένει μόνος με την ανάσα του, τον ουρανό και την πέτρα. Και τότε καταλαβαίνει πως η ελευθερία δεν είναι να μην έχεις βάρος· είναι να μπορείς να το σηκώσεις και να συνεχίσεις.
Τα βουνά δεν μας περιμένουν. Μας καλούν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου