Η αξία της φωνής.

 

Χρυσός ή πλατινένιος δίσκος· στο τέλος δεν έχει σημασία.

Οι διακρίσεις είναι μέταλλα που γυαλίζουν για λίγο, αριθμοί που καταγράφονται και κάποτε ξεχνιούνται. Η μουσική όμως δεν μετριέται με βραβεία, ούτε η ψυχή με πωλήσεις.

Σημασία έχει η φωνή.

Η φωνή που μπορεί να σταθεί μόνη της μέσα στη σιωπή. Η φωνή που κουβαλάει αλήθεια, πόνο, μνήμη και ελπίδα. Εκείνη που δεν χρειάζεται τίτλους για να αγγίξει έναν άνθρωπο, γιατί βρίσκει τον δρόμο της κατευθείαν στην καρδιά.

Υπάρχουν φωνές που έγιναν χρυσές όχι επειδή κέρδισαν δίσκους, αλλά επειδή συντρόφεψαν ζωές. Φωνές που τραγούδησαν τους έρωτες, τις απώλειες, τις νύχτες της μοναξιάς, τις μικρές χαρές που κανένα βραβείο δεν μπορεί να μετρήσει.

Γιατί στο τέλος, όταν σβήσουν τα φώτα της σκηνής και μείνουν μόνο οι άνθρωποι με τις αναμνήσεις τους, δεν θα θυμούνται το μέταλλο του δίσκου. Θα θυμούνται τη φωνή που τους έκανε να νιώσουν, να ζήσουν το τραγούδι.