Μπορεί να ονομάζονται «μέτρα στήριξης», «παροχές» ή «ελαφρύνσεις». Όταν όμως δεν αγγίζουν τις αιτίες της κοινωνικής ανισότητας, καταλήγουν να μοιάζουν με ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι της εξουσίας. Δεν χτίζεις κοινωνική δικαιοσύνη με επιδόματα που εξαντλούνται σε λίγες ημέρες, όταν η εργασία απαξιώνεται, οι μισθοί υπολείπονται του κόστους ζωής και οι νέοι αναγκάζονται να σχεδιάζουν το μέλλον τους μακριά από τον τόπο τους.
Τα ψίχουλα δεν είναι μόνο οικονομικά. Είναι και πολιτικά. Είναι οι αποσπασματικές εξαγγελίες αντί για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, οι επικοινωνιακές νίκες αντί για πραγματικές λύσεις, η διαχείριση της καθημερινότητας αντί για ένα όραμα που να εμπνέει εμπιστοσύνη.
Μια δημοκρατία δεν μπορεί να αρκείται στο να μοιράζει το ελάχιστο, ενώ ζητά από τους πολίτες να συμβιβαστούν με το μέγιστο των δυσκολιών. Οι πολίτες δεν είναι επαίτες της ίδιας τους της χώρας. Δεν ζητούν ψίχουλα· ζητούν αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, διαφάνεια και ένα κράτος που να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και όχι την επικοινωνιακή του εικόνα.
Η πολιτική κρίνεται όταν παύει να μοιράζει ψίχουλα και αρχίζει να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε κανείς να μη χρειάζεται να ζει από αυτά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου