Το Όρος Πατέρας καίγεται. Μαζί του καίγεται ακόμη ένα κομμάτι της φυσικής κληρονομιάς της χώρας. Και την ίδια ώρα, πυροσβέστες και πληρώματα εναέριων μέσων δίνουν μια άνιση μάχη, με μοναδικό όπλο το καθήκον και τίμημα την ίδια τους τη ζωή: δύο νεκροί από την σύγκρουση των ελικοπτέρων δασοπυρόσβεσης.
Η ίδια η Πυροσβεστική καταγγέλλει ότι η πυρκαγιά ξεκίνησε από αιολικό πάρκο, ψηλά στο βουνό. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, δεν πρόκειται για ένα ακόμη ατύχημα. Πρόκειται για ένα πολιτικό έγκλημα. Γιατί όταν οι πολιτικές επιλογές επιτρέπουν την εγκατάσταση και λειτουργία υποδομών ηλεκτροπαραγωγής σε περιοχές εξαιρετικής οικολογικής αξίας χωρίς την απόλυτη διασφάλιση της προστασίας τους, τότε η καταστροφή δεν είναι μόνο φυσική· είναι και θεσμική.
Την ώρα που οι υπεύθυνοι θα ανταλλάσσουν ανακοινώσεις και δικαιολογίες, οι πυροσβέστες θα συνεχίζουν να μπαίνουν στις φλόγες. Άνθρωποι που αφήνουν τις οικογένειές τους χωρίς να γνωρίζουν αν θα επιστρέψουν. Πιλότοι που πετούν μέσα σε καπνό, θυελλώδεις ανέμους και ακραίες θερμοκρασίες. Δασοκομάντος που ανεβαίνουν εκεί όπου κανείς άλλος δεν μπορεί να φτάσει. Αυτοί δεν θυσιάζονται από τη μοίρα. Θυσιάζονται γιατί κάποιοι άλλοι απέτυχαν να προστατεύσουν έγκαιρα αυτό που όφειλαν να προστατεύσουν.
Οι πυροσβέστες δεν είναι η ασπίδα πίσω από την οποία μπορεί να κρύβεται κάθε κυβερνητική αποτυχία. Δεν μπορεί κάθε καλοκαίρι να γίνονται ήρωες για να μη λογοδοτεί κανείς. Ο ηρωισμός τους δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι της ανεπάρκειας.
Το δάσος δεν ζητά αποζημιώσεις. Ζητά να παραμείνει δάσος. Και οι άνθρωποι που το υπερασπίζονται δεν ζητούν χειροκροτήματα πάνω από τα αποκαΐδια. Ζητούν μια Πολιτεία που να προλαμβάνει αντί να θρηνεί, να προστατεύει αντί να απολογείται και να αναλαμβάνει τις ευθύνες της πριν οι φλόγες μετατρέψουν τα βουνά μας σε στάχτη.
Γιατί όταν καίγεται ένα βουνό, δεν καίγονται μόνο τα δέντρα. Καίγεται η εμπιστοσύνη των πολιτών ότι το κράτος μπορεί και θέλει να προστατεύσει τον φυσικό πλούτο της χώρας και τους πολίτες του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου