Οι τελευταίες μέρες τ’ Αυγούστου είναι σαν τον άνθρωπο που έχει αποφασίσει να φύγει, αλλά κάθεται ακόμη για έναν τελευταίο καφέ.
Το ημερολόγιο λέει «τέλος καλοκαιριού», η θάλασσα λέει «μην ακούς το ημερολόγιο» και η άμμος αρνείται να ξεκολλήσει από πάνω μας, σαν να έχει κάνει συναισθηματική επένδυση.
Οι παραλίες αρχίζουν να αδειάζουν, οι βαλίτσες γεμίζουν, τα μαγιό κρεμιούνται για τελευταία φορά και το «θα τα πούμε τον Σεπτέμβρη» ακούγεται όλο και πιο συχνά -συνήθως από ανθρώπους που δεν θυμούνται καν το όνομά σου.
Κι ο Αύγουστος, πριν κλείσει την πόρτα, αφήνει πίσω του λίγο ήλιο, λίγο αλάτι και αρκετές φωτογραφίες για να αποδείξουμε τον χειμώνα ότι, πράγματι, περάσαμε καλά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου