Οι τελευταίοι κρίνοι του καλοκαιριού έχουν κάτι από αποχαιρετισμό. Ανθίζουν όταν οι μέρες μικραίνουν λίγο, όταν το φως γέρνει πιο χαμηλά και ο Αύγουστος αρχίζει να μαζεύει τα πράγματά του.
Στέκουν ακόμη λευκοί, σχεδόν πεισματικά, ανάμεσα στη ζέστη και την επερχόμενη σιωπή του φθινοπώρου. Δεν ξέρουν από ημερολόγια. Ξέρουν μόνο να ανθίζουν.
Ίσως γι’ αυτό είναι τόσο όμορφοι οι τελευταίοι κρίνοι: γιατί δεν προσπαθούν να κρατήσουν το καλοκαίρι. Απλώς του χαρίζουν μια τελευταία ανθοφορία πριν φύγει.
Κι έτσι, λίγο πριν αλλάξει η εποχή, η θάλασσα κρατά ακόμη το φως και οι κρίνοι κρατούν ακόμη το καλοκαίρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου