Ο απαγορευμένος καρπός δεν είναι πάντα αυτός που κρέμεται από το δέντρο.
Μερικές φορές είναι εκείνος που βρίσκεται απέναντί σου και σε κοιτάζει χωρίς να μιλά.
Δεν χρειάζεται να τον αγγίξεις για να τον γευτείς. Αρκεί ένα βλέμμα που κρατάει περισσότερο απ’ όσο επιτρέπεται, μια σιωπή που λέει περισσότερα από μια εξομολόγηση, μια απόσταση που ξαφνικά μοιάζει αβάσταχτη.
Η επιθυμία έχει τη δική της ηθική. Δεν γνωρίζει νόμους, σύνορα και απαγορεύσεις. Γνωρίζει μόνο την έλξη.
Κι ίσως ο πραγματικός πειρασμός να μην είναι ο καρπός.
Είναι το χέρι που μένει για λίγο μετέωρο πριν τον κόψει.
Εκεί, ανάμεσα στο «πρέπει» και στο «θέλω», γεννιέται όλος ο έρωτας.
Γιατί υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος δεν φοβάται τόσο την αμαρτία όσο το ενδεχόμενο να περάσει από τη ζωή του ένας απαγορευμένος καρπός και να μην τολμήσει ποτέ να τον γευτεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου