Πόση γη χρειάζεται ένα σπουργίτι;
Σχεδόν καμία.
Λίγο χώμα για να ψάξει έναν σπόρο, ένα κλαδί για να ξαποστάσει, μια σταγόνα νερό για να ξεδιψάσει. Κι ύστερα ο ουρανός.
Το σπουργίτι δεν ζητά να του ανήκει ο κόσμος. Του αρκεί να μπορεί να πετάξει μέσα του.
Ίσως γι’ αυτό μας κοιτάζει τόσο παράξενα. Εμείς μετράμε οικόπεδα, σύνορα και τετραγωνικά. Εκείνο μετρά αποστάσεις.
Και όταν ανοίγει τα φτερά του, μας θυμίζει μια απλή αλήθεια: δεν χρειάζεται να έχεις γη για να είσαι ελεύθερος· χρειάζεται να έχεις χώρο για να πετάξεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου