Πόση γη χρειάζεται η γυναίκα;
Ίσως τόση όση χωράει κάτω από ένα γυμνό πέλμα, όταν εκείνο πατά στη ζεστή άμμο και το σώμα θυμάται πως γεννήθηκε για να αισθάνεται.
Δεν χρειάζεται να την κατέχει. Χρειάζεται να την αισθάνεται. Να ξαπλώνει πάνω της, να αφήνει τα μαλλιά της στον άνεμο, το βλέμμα της να ταξιδεύει και το δέρμα της να θυμάται το άγγιγμα του ήλιου.
Και ίσως χρειάζεται έναν άνθρωπο που να ξέρει πως το σώμα μιας γυναίκας δεν είναι γη προς κατάκτηση, αλλά τόπος προς εξερεύνηση- αργά, με επιθυμία και σεβασμό.
Πόση γη χρειάζεται λοιπόν;
Τόση όση χρειάζεται για να απλώσει το σώμα της και να μη θέλει να φύγει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου