Πώς αποφεύγουμε τη ζέστη; Απλά. Βρίσκουμε ίσκιο και δεν κάνουμε τίποτα.
Η επιστήμη μπορεί να έχει ανακαλύψει κλιματιστικά, ανεμιστήρες και χίλιους τρόπους να αντιμετωπίζουμε τον καύσωνα, αλλά εμείς επιμένουμε στην παλιά, δοκιμασμένη μέθοδο: καθόμαστε κάτω από ένα ίσκιο και περιμένουμε να βραδιάσει.
Το δύσκολο, βέβαια, δεν είναι να βρούμε τον ίσκιο. Είναι να πείσουμε τον εαυτό μας ότι δεν έχουμε καμία δουλειά να κάνουμε. Γιατί μόλις καθίσουμε, θυμόμαστε ότι πρέπει να απαντήσουμε σε ένα μήνυμα, να τακτοποιήσουμε κάτι, να πάμε κάπου. Κι εκεί αρχίζει η πραγματική μάχη του καλοκαιριού.
Ο σοφός άνθρωπος, όμως, ξέρει: στους σαράντα βαθμούς δεν τεμπελιάζει. Αυτοπροστατεύεται.
Κάθεται στη σκιά, πίνει κάτι δροσερό και κοιτάζει τους άλλους να τρέχουν στον ήλιο.
Δεν είναι αδράνεια.
Είναι θερινή φιλοσοφία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου