Ο ατομικός όλεθρος της Χιροσίμα.

Πριν από την 6η Αυγούστου 1945, η Χιροσίμα ήταν μια ζωντανή πόλη. Οι δρόμοι της γέμιζαν από παιδιά που πήγαιναν στο σχολείο, εργάτες που άνοιγαν τα καταστήματά τους, ηλικιωμένους που πότιζαν τους κήπους τους. Ήταν μια ακόμη καλοκαιρινή μέρα. Ύστερα, μέσα σε μια αστραπή, ο χρόνος σταμάτησε.

Η ατομική βόμβα δεν κατέστρεψε μόνο κτίρια· κατέστρεψε την ίδια την έννοια της ασφάλειας. Για πρώτη φορά στην ιστορία, ο άνθρωπος απέδειξε ότι μπορούσε να εξαφανίσει μια ολόκληρη πόλη μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Η επιστήμη, που γεννήθηκε για να φωτίζει το άγνωστο, βρέθηκε να υπηρετεί το πιο σκοτεινό πρόσωπο της ανθρώπινης φύσης.

Η Χιροσίμα δεν είναι μόνο μια τραγωδία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι το σημείο όπου ο πολιτισμός αντίκρισε τον εαυτό του στον καθρέφτη και είδε πως η πρόοδος χωρίς ηθική μπορεί να μετατραπεί σε εφιάλτη. Από εκείνη τη μέρα, η ανθρωπότητα δεν φοβόταν πλέον μόνο τους πολέμους· φοβόταν και την ίδια της τη γνώση.

Κι όμως, μέσα από τις στάχτες γεννήθηκε κάτι παράδοξο. Η πόλη ξαναχτίστηκε. Εκεί όπου άλλοτε υπήρχε μόνο σιωπή και αποκαΐδια, σήμερα υπάρχουν δέντρα, σχολεία, γέλια παιδιών και ένα πάρκο αφιερωμένο στην ειρήνη. Η Χιροσίμα απέδειξε πως οι πόλεις μπορούν να αναστηθούν. Εκείνο που δυσκολεύεται να αναστηθεί είναι η αθωότητα του ανθρώπου.

Ίσως γι' αυτό η Χιροσίμα δεν ανήκει μόνο στην Ιαπωνία. Ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Είναι μια αιώνια προειδοποίηση ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν βρίσκεται στα όπλα που κατασκευάζουμε, αλλά στην ψευδαίσθηση ότι η δύναμη μπορεί να αντικαταστήσει τη σοφία.

Κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου,  στις 8:15 το πρωί, την ακριβή ώρα της έκρηξης, όταν η "καμπάνα της ειρήνης" ηχεί πάνω από την Χιροσίμα, δεν πενθεί μόνο τους νεκρούς της. Υπενθυμίζει στους ζωντανούς πως ο πολιτισμός δεν κρίνεται από το πόσο ισχυρά είναι τα όπλα του, αλλά από το πόσο βαθιά σέβεται την ανθρώπινη ζωή. Γιατί η Χιροσίμα δεν είναι απλώς μια ανάμνηση του παρελθόντος· είναι μια ερώτηση που απευθύνεται σε κάθε γενιά: θα μάθουμε ποτέ από τις στάχτες που αφήσαμε πίσω μας;