Η γυναικεία πλάτη.

Η γυναικεία πλάτη είναι ένας σιωπηλός τόπος ομορφιάς. Δεν ζητά το βλέμμα, δεν διεκδικεί την προσοχή· απλώς υπάρχει, σαν μια ήρεμη γραμμή που ενώνει τη δύναμη με την ευαισθησία.

Στους ώμους της κρατά μικρές ιστορίες, αγγίγματα που έμειναν στη μνήμη, φορέματα που γλίστρησαν απαλά, καλοκαιρινά απογεύματα που πέρασαν σαν ψίθυρος. Είναι ένα τοπίο χωρίς λέξεις, όπου η καμπύλη γίνεται ποίηση και η σιωπή γίνεται παρουσία.

Η πλάτη μιας γυναίκας έχει κάτι από θάλασσα: φαίνεται γαλήνια στην επιφάνεια, μα κρύβει βάθη που δεν αποκαλύπτονται εύκολα. Είναι η ομορφιά του μισού βλέμματος, εκεί όπου η φαντασία συμπληρώνει όσα η εικόνα αφήνει ανείπωτα.