Νύχτα στο Βόρειο Αιγαίο.

Η νύχτα στο Βόρειο Αιγαίο δεν πέφτει· απλώνεται. Σαν παλιό μελάνι πάνω σε χάρτη, σβήνει σιγά τις ακτές και αφήνει μόνο τα φώτα των χωριών, τις μικρές αναλαμπές των καϊκιών και τη σιωπή της θάλασσας.

Εκεί, ανάμεσα στα νησιά και τις απέναντι στεριές, το πέλαγος μοιάζει να θυμάται. Κρατά στα νερά του φωνές ψαράδων, ταξίδια που δεν έγιναν ποτέ, όρκους που ειπώθηκαν σε προβλήτες και όνειρα που έφυγαν με τον άνεμο.

Ένα φανάρι στο λιμάνι, ένας γλάρος που άργησε να κοιμηθεί, μια βάρκα δεμένη στον μόλο· μικρά σημάδια μιας μεγάλης ιστορίας. Γιατί η νύχτα στο Βόρειο Αιγαίο δεν είναι σκοτάδι. Είναι ένα βιβλίο ανοιχτό, όπου η θάλασσα γράφει και σβήνει συνεχώς τα ονόματα των ανθρώπων.