Θα γυρίσει ο τροχός?

Ο άνθρωπος επινόησε τον τροχό για να μετακινείται. Η ζωή, όμως, τον χρησιμοποίησε ως σύμβολο για να του θυμίζει ότι τίποτε δεν μένει ακίνητο. Όσα σήμερα μοιάζουν αμετάβλητα, αύριο μπορεί να έχουν αλλάξει. Η ευτυχία και η θλίψη, η δόξα και η λήθη, η συνάντηση και ο αποχωρισμός δεν είναι παρά διαφορετικά σημεία της ίδιας κυκλικής πορείας.

Όταν οι δυσκολίες συσσωρεύονται, ο χρόνος αποκτά το βάρος της πέτρας. Οι μέρες γίνονται ίδιες και η ελπίδα μοιάζει να απομακρύνεται. Κι όμως, η ιστορία του ανθρώπου είναι γεμάτη ανατροπές που γεννήθηκαν τη στιγμή ακριβώς που όλα έδειχναν χαμένα. Εκεί όπου η λογική έβλεπε αδιέξοδο, η επιμονή άνοιγε έναν δρόμο που κανείς δεν είχε διακρίνει.

«Θα γυρίσει ο τροχός» δεν σημαίνει πως η ζωή θα διορθώσει από μόνη της τις αδικίες. Σημαίνει πως ο κόσμος δεν παύει ποτέ να κινείται. Κάθε τέλος προετοιμάζει μια αρχή, κάθε χειμώνας κρύβει μέσα του μια άνοιξη και κάθε νύχτα, όσο βαθιά κι αν είναι, παραχωρεί τελικά τη θέση της στο πρώτο φως.

Ίσως, τελικά, ο τροχός να μην είναι έξω από εμάς, αλλά μέσα μας. Γυρίζει κάθε φορά που βρίσκουμε το κουράγιο να σηκωθούμε, να συγχωρήσουμε, να ονειρευτούμε ξανά και να συνεχίσουμε χωρίς να γνωρίζουμε πού οδηγεί ο δρόμος. Γιατί η ελπίδα δεν είναι η βεβαιότητα ότι όλα θα πάνε καλά· είναι η απόφαση να μην πάψουμε ποτέ να προχωρούμε, μέχρι να γυρίσει ο τροχός.