Αγναντεύοντας τη θάλασσα...

Αγναντεύει τη θάλασσα όχι για να μετρήσει τα κύματα, αλλά για να θυμηθεί πως όλα όσα αξίζουν δεν χωρούν σε αριθμούς. Το βλέμμα ταξιδεύει εκεί όπου ο ορίζοντας σβήνει μέσα στο φως, σαν να αναζητά μια απάντηση που ποτέ δεν ειπώθηκε με λόγια.

Η θάλασσα δεν υπόσχεται. Δεν εξηγεί. Μόνο υπάρχει. Και μέσα στην αδιάφορη απεραντοσύνη της βρίσκει κανείς μια παράξενη παρηγοριά: ότι ο κόσμος ήταν εδώ πριν από εμάς και θα συνεχίσει να ανασαίνει όταν θα έχουμε γίνει κι εμείς μια μικρή ανάμνηση.

Έτσι στέκεται ακίνητη. Δεν περιμένει κάποιο καράβι, ούτε κάποιο θαύμα. Αρκείται στο να αγναντεύει. Γιατί υπάρχουν στιγμές όπου το να κοιτάζεις τη θάλασσα είναι ένας τρόπος να κοιτάζεις βαθιά μέσα σου, εκεί όπου η σιωπή γνωρίζει περισσότερα από όλες τις λέξεις.