Χρηστικά και μη χρηστικά αντικείμενα.

 

Τα αντικείμενα χωρίζονται συχνά σε δύο κόσμους: εκείνα που υπηρετούν μια ανάγκη και εκείνα που υπηρετούν μια ανάμνηση. Τα χρηστικά αντικείμενα γεννιούνται για την καθημερινότητα· ένα πιάτο, ένα ποτήρι, ένα εργαλείο, κάτι που αγγίζουμε και χρησιμοποιούμε κάθε μέρα.

Τα μη χρηστικά αντικείμενα, όμως, έχουν έναν διαφορετικό προορισμό. Δεν φτιάχτηκαν για να εξυπηρετήσουν το σώμα, αλλά τη μνήμη και τη φαντασία. Ένα κεραμικό πιάτο ως ενθύμιο ταξιδιού μπορεί να μη φιλοξενήσει ποτέ φαγητό, αλλά φιλοξενεί μια ιστορία: έναν τόπο, μια στιγμή, ένα συναίσθημα. Ένα παλιό γραμμόφωνο δεν θα παίξει ποτέ ένα σύγχρονο τραγούδι, όμως η αξία του δεν βρίσκεται πια στη μουσική που παράγει, αλλά στη μνήμη που κουβαλά. Είναι ένα αντικείμενο που πέρασε από τη χρησιμότητα στην ιστορία· κρατά μέσα του εποχές, φωνές και στιγμές ανθρώπων που κάποτε στάθηκαν δίπλα του. Γιατί ορισμένα πράγματα δεν χρειάζεται να λειτουργούν για να έχουν ζωή· αρκεί να θυμίζουν.

Γιατί ο άνθρωπος δεν περιβάλλεται μόνο από πράγματα που χρειάζεται· περιβάλλεται και από πράγματα που θυμάται. Και πολλές φορές ένα άχρηστο αντικείμενο στην πράξη γίνεται ανεκτίμητο στην ψυχή.