Τα λουκέτα...

Οι άνθρωποι πιστεύουν πως μπορούν με ένα λουκέτο να κλειδώσουν μια καρδιά. Μα οι καρδιές δεν είναι πόρτες ούτε τα αισθήματα δωμάτια. Το λουκέτο μπορεί να φυλακίσει ένα συρτάρι, ένα σεντούκι, μια πύλη· όχι όμως την επιθυμία, τη μνήμη ή τη νοσταλγία. Αυτά βρίσκουν πάντα μια χαραμάδα να περάσουν.

Κι έτσι, συχνά, εκείνος που βάζει το λουκέτο δεν φυλακίζει την καρδιά του άλλου· φυλακίζει μόνο την ψευδαίσθηση πως τίποτε δεν θα αλλάξει. Μα οι καρδιές ανήκουν στον χρόνο, κι ο χρόνος δεν γνώρισε ποτέ κλειδαριά.

Ίσως γι’ αυτό τα λουκέτα των ερωτευμένων πάνω στις γέφυρες να είναι τόσο συγκινητικά. Όχι επειδή κατορθώνουν να δέσουν δύο ψυχές για πάντα, αλλά επειδή μαρτυρούν την πανάρχαια ανθρώπινη επιθυμία να αντισταθεί κανείς στη ροή. Να χαράξει δύο ονόματα πάνω σε μέταλλο και να ψιθυρίσει στον χρόνο: «Ως εδώ».

Ο χρόνος, βέβαια, δεν απαντά. Δεν χρειάζεται. Αρκεί η σκουριά που σιγά σιγά ανθίζει πάνω στο σίδερο, το ποτάμι που συνεχίζει να κυλά κάτω από τη γέφυρα, οι εποχές που αλλάζουν χωρίς να ζητούν άδεια από κανέναν. Το λουκέτο μένει εκεί σαν μικρό μνημείο μιας υπόσχεσης, ενώ το νερό από κάτω του θυμίζει ότι τίποτε δεν μένει το ίδιο.

Κι όμως, δεν υπάρχει ειρωνεία σε αυτό. Η αξία του λουκέτου δεν βρίσκεται στην αιωνιότητα που υπόσχεται, αλλά στην στιγμή που το χέρι το κλείνει. Στην ανθρώπινη ανάγκη να πει «μείνε», γνωρίζοντας κατά βάθος πως όλα κάποτε φεύγουν. Όπως οι πόλεις, οι αυτοκρατορίες, τα βιβλία και οι αναμνήσεις.

Ίσως, τελικά, η καρδιά να μην ζητά να κλειδωθεί. Ίσως να ζητά το αντίθετο: να παραμείνει ανοιχτή, ακόμη κι όταν γνωρίζει ότι θα πληγωθεί, ότι θα χάσει, ότι θα ξεχαστεί. Γιατί η μεγαλύτερη νίκη της δεν είναι η ασφάλεια, αλλά η τόλμη.

Και όταν κάποτε πέσει η τελευταία σκουριά από το τελευταίο λουκέτο, όταν τα ονόματα σβηστούν και οι γέφυρες γκρεμιστούν, δεν θα έχει σημασία πόσο γερά ήταν τα κλειδιά. Θα έχει σημασία μόνο ότι για μια σύντομη στιγμή μέσα στην απεραντοσύνη του χρόνου, δύο άνθρωποι πίστεψαν πως μπορούσαν να σταματήσουν το ποτάμι. Και αυτή η όμορφη αυταπάτη ήταν, ίσως, η πιο ανθρώπινη αλήθεια τους.