Capo Miseno.

Το Ακρωτήρι Μιζένο (Capo Miseno) είναι μια εντυπωσιακή ηφαιστειακή χερσόνησος που υψώνεται στα 167 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Σύμφωνα με την "Αινειάδα" του Βιργιλίου, το ακρωτήρι πήρε το όνομά του από τον Μιζένο, τον σαλπιγκτή του Αινεία. Ο Μιζένος προκάλεσε σε μουσική μονομαχία τον θεό της θάλασσας, Τρίτωνα, ο οποίος εξοργίστηκε και τον έπνιξε στα νερά αυτά. Ο Αινείας τον έθαψε στο ακρωτήρι, το οποίο διατηρεί το όνομά του ανά τους αιώνες.

Το ακρωτήριο αποτελεί το βορειοδυτικό άκρο του Κόλπου της Νάπολης, καθώς και το όριο του μικρότερου Κόλπου του Ποτσουόλι (Golfo di Pozzuoli). Ο κόλπος της Νάπολης σχηματίζεται ουσιαστικά ανάμεσα σε δύο χερσονήσους: το Μιζένο αποτελεί το βόρειο/βορειοδυτικό άκρο της ηπειρωτικής του ακτής, ενώ η Χερσόνησος του Σορέντο (με το ακρωτήρι Πούντα Καμπανέλα) αποτελεί το νότιο άκρο του: η νοητή γραμμή που ενώνει αυτά τα δύο ακρωτήρια (μαζί με τα νησιά Ίσκια, Προτσίντα και Κάπρι) ορίζει το άνοιγμα του Κόλπου της Νάπολης προς το Τυρρηνικό Πέλαγος. Στη σκιά του ακρωτηρίου βρισκόταν η αρχαία ρωμαϊκή πόλη Μιζένουμ. Το 27 π.Χ., ο αυτοκράτορας Αύγουστος ίδρυσε εκεί το "Classis Misenensis", τη σημαντικότερη βάση του ρωμαϊκού πολεμικού ναυτικού στη δυτική Μεσόγειο. Ο διάσημος Ρωμαίος ναύαρχος και συγγραφέας Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, διοικούσε τον στόλο του Μιζένουμ το 79 μ.Χ. Από αυτό ακριβώς το ακρωτήρι παρατήρησε την ιστορική έκρηξη του Βεζούβιου και ξεκίνησε με τα πλοία του για την επιχείρηση διάσωσης στην Πομπηία, όπου και έχασε τη ζωή του. 

Στην άκρη του ακρωτηρίου βρίσκεται ο ομώνυμος φάρος, με την θέα να εκτείνεται από το νησί Κάπρι και τη χερσόνησο του Σορέντο, μέχρι τα νησιά Προτσίντα και Ίσκια.