Η Φιλοσοφία του Δρόμου.

Ο δρόμος δεν μιλά·

κρατά μονάχα βήματα.

Άλλα βιαστικά,

άλλα κουρασμένα,

άλλα γεμάτα νύχτα.

Ξέρει ανθρώπους που έφυγαν χωρίς αντίο,

ξέρει κι εκείνους που γύρισαν αργά

κρατώντας στα μάτια τους

μια πόλη που δεν τους θυμόταν πια.

Τα φώτα στάζουν πάνω στην άσφαλτο

σαν σκέψεις μετά τα μεσάνυχτα,

κι οι τοίχοι διαβάζουν σιωπηλά

όσα δεν τόλμησαν ποτέ να πουν οι άνθρωποι.

Ο δρόμος έχει τη δική του φιλοσοφία:

να προχωράς,

ακόμα κι όταν δεν ξέρεις

αν υπάρχει προορισμός.