Φιλοσοφία της Επιστήμης.

 

Η φιλοσοφία της επιστήμης δεν εξετάζει μόνο τι γνωρίζουμε, αλλά κυρίως πώς φτάνουμε να το γνωρίζουμε. Στέκεται στο όριο ανάμεσα στη σκέψη και στο πείραμα, ανάμεσα στην αμφιβολία και στην απόδειξη.

Ρωτά:

Τι είναι αλήθεια;

Πότε μια θεωρία θεωρείται επιστημονική;

Είναι η γνώση αντικειμενική ή αλλάζει μαζί με τον άνθρωπο που την παρατηρεί;

Μπορεί η επιστήμη να εξηγήσει τα πάντα ή υπάρχουν όρια που αρχίζουν εκεί όπου τελειώνει η μέτρηση;

Η επιστήμη οικοδομεί μοντέλα του κόσμου·

η φιλοσοφία της επιστήμης εξετάζει τα θεμέλια αυτών των μοντέλων.

Ο Karl Popper μίλησε για τη διαψευσιμότητα:

μια θεωρία είναι επιστημονική μόνο αν μπορεί, έστω θεωρητικά, να αποδειχθεί λανθασμένη.

Ο Thomas Kuhn είδε την επιστήμη όχι ως ευθεία πορεία προς την αλήθεια, αλλά ως διαδοχή «παραδειγμάτων» που κάποτε καταρρέουν και αντικαθίστανται.

Κι όμως, πίσω από τύπους, εργαστήρια και εξισώσεις, υπάρχει πάντα κάτι βαθιά ανθρώπινο: η ανάγκη να δοθεί νόημα στο χάος.

Η φιλοσοφία της επιστήμης είναι η στιγμή όπου το μικροσκόπιο στρέφεται προς τον ίδιο τον νου που το κρατά.