κ. ΣΟΥΦΛΙΑ, ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ...

Οι Οικολόγοι Πράσινοι για την τροπολογία που επιχειρεί να θέσει εκτός δικαστικού ελέγχου τα έργα της εκτροπής:

Τα τελευταία 20 χρόνια, η εκτροπή του Αχελώου έχει αναδειχθεί σε ακραίο σύμβολο της λογικής που οδηγεί σε μετωπική σύγκρουση με τη βιωσιμότητα: όταν η λεηλασία των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος εξαντλεί τις δυνατότητές της, τότε απλώς… αναζητούμε νέους φυσικούς πόρους για να λεηλατήσουμε. Μέχρι πρόσφατα η σύγκρουση για το έργο φαινόταν να έχει οριστικά κριθεί, ύστερα και από τις 4 διαδοχικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας που ακύρωναν τις αποφάσεις για τη χωροθέτηση και τους περιβαλλοντικούς όρους των έργων εκτροπής.

Όμως ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ φαίνεται να θεωρεί ότι το κράτος είναι ο ίδιος (το πολύ και οι ψηφοφόροι της εκλογικής του περιφέρειας): κατέθεσε λοιπόν τροπολογία στο νομοσχέδιο για το Κτηματολόγιο, ώστε οι ρυθμίσεις που κρίθηκαν παράνομες από το ΣτΕ να κυρωθούν με νόμο της Βουλής και να μην επιτρέπεται στα δικαστήρια να ελέγξουν τη νομιμότητά τους. Σπάνια μια απλή υπουργική τροπολογία καταφέρνει να καταπατήσει ταυτόχρονα τόσο πολλές συνταγματικές διατάξεις: Ενδεικτικά απαριθμούμε ως θύματα το δικαίωμα δικαστικής προστασίας, τη διάκριση των εξουσιών, την υποχρέωση σεβασμού των δικαστικών αποφάσεων, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος, το σεβασμό των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας. Πέρα από το πολλαπλό αυτό συνταγματικό πραξικόπημα, η τροπολογία παραβιάζει και την ευρωπαϊκή Οδηγία-Πλαίσιο για το νερό, όπως τεκμηριώνεται αναλυτικά στην ανοικτή επιστολή των περιβαλλοντικών οργανώσεων προς τους βουλευτές. Αυτοί που δυσφορούν δημοσίως για τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, φάινεται ότι αντιμετωπίζουν τελείως ελαφρά την προοπτική να φορτώσουν τη χώρα μας με μια ακόμη καταδίκη στο Ευρωπαίκό Δικαστήριο… Όλα αυτά επιβεβαιώνουν την εκτίμηση ότι, όποιος δε σέβεται το περιβάλλον και τη βιωσιμότητα, δύσκολα θα σεβαστεί και τους κανόνες της δημοκρατίας.

Παράλληλα όμως είναι ανάγκη να μιλήσουμε και για την ουσία του θέματος: η εκτροπή του Αχελώου προωθείται για να αντικαταστήσει τους υδάτινους πόρους που συνεχίζουν να καταστρέφονται σε ολόκληρη σχεδόν τη Θεσσαλία από την υπεράντληση και τον παράλογο τρόπο διαχείρισης του νερού. Το σύνολο σχεδόν του υδατικού δυναμικού της Θεσσαλίας σπαταλιέται, χωρίς καν την παραμικρή προσπάθεια εξοικονόμησης, για μια μονοκαλλιέργεια που διατηρείται μόνο χάρη στις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις: η Ελλάδα (ουσιαστικά η Θεσσαλία) παράγει το 80% του βαμβακιού της Ευρώπης των 15 και οι ετήσιες επιδοτήσεις της ΕΕ ξεπερνούν τα 640 εκατ. ευρώ.

Στην πραγματικότητα η θεσσαλική γη υποβαθμίζεται, ο Αχελώος εκτρέπεται, το ελληνικό Σύνταγμα κουρελιάζεται και ο κρατικός προϋπολογισμός επιβαρύνεται με τις ιλιγγιώδεις κατασκευαστικές δαπάνες των έργων της εκτροπής, αποκλειστικά και μόνο για να αρδευτούν… οι κοινοτικές επιδοτήσεις προς τους βαμβακοπαραγωγούς.

Η απλή λοιπόν λογική επιβάλλει να αφήσουμε τον Αχελώο στη θέση του, να σεβαστούμε τους στοιχειώδεις κανόνες της δημοκρατίας και να εκτρέψουμε αποκλειστικά τις αγροτικές επιδοτήσεις σε κατευθύνσεις που αξιοποιούν ορθολογικότερα φυσικούς πόρους όπως το νερό και επιβαρύνουν λιγότερο το περιβάλλον.

Ας επιδοτηθούν λοιπόν οι ψηφοφόροι του κ. Σουφλιά για να επενδύσουν στην εξοικονόμηση νερού στην άρδευση και στη στροφή σε καλλιέργειες με λιγότερες απαιτήσεις σε νερό. Κάποιες από αυτές, όπως τα ενεργειακά φυτά (για την παραγωγή βιοκαυσίμων, που δεν επηρεάζουν το κλίμα) έχουν σίγουρα να προσφέρουν πολύ περισσότερα στη χώρα αλλά και στους ίδιους. Αποτελεί θέμα στοιχειώδους λογικής να συνειδητοποιήσουμε ότι η οικονομία οφείλει να προσαρμόζεται στα όρια που θέτει το περιβάλλον και όχι αντίστροφα. Ας ακολουθήσει λοιπόν και η χώρα μας το προηγούμενο της Ισπανίας, που το 2004 ματαίωσε οριστικά το αντίστοιχο δικό της plan hidrologico, που θα μετέφερε το νερό του (ιβηρικού) Έβρου στον ισπανικό Νότο Οι Οικολόγοι Πράσινοι υπογραμμίζουν την ανάγκη να πάψουν επιτέλους τα θέματα αυτά να αποτελούν ταμπού και να τεθούν ανοικτά και νηφάλια στο δημόσιο διάλογο, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και στην ίδια τη Θεσσαλία.

Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας οφείλουν επιτέλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους, εγκαταλείποντας τη σημερινή τους τακτική:

-του λαϊκισμού της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, που καλλιέργησαν επί χρόνια ένα κοντόφθαλμο τοπικιστικό αίτημα και σήμερα υποκλίνονται σε αυτό, χωρίς να τολμούν να πουν στους πολίτες της Θεσσαλίας στοιχειώδεις αλήθειες για τα σημερινά διέξοδα.
-της διγλωσσίας του ΣΥΝ, που στην Αθήνα απορρίπτει την εκτροπή αλλά τη στηρίζει στη Λάρισα, την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα.

Η υπόθεση του Αχελώου δεν είναι μόνο θεσμικό και περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά και τεστ αξιοπιστίας των σημερινών κοινοβουλευτικών κομμάτων για το κατά πόσο μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες ανάγκες της χώρας.

5 ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ Ο ΑΧΕΛΩΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ... ΠΑΡΕΚΤΡΑΠΕΙ

Aναδημοσίευση από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.
Tου ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ.

Δεν είμαστε από την Αιτωλοακαρνανία· δεν πάσχουμε από «οικολογικό στραβισμό»· δεν έχουμε κάποιο ειδικό συμφέρον. Κι όμως είμαστε αντίθετοι με την εκτροπή του Αχελώου. Αυτοί είναι οι λόγοι.

Γιατί θα δεχθεί ανεπανόρθωτο πλήγμα το πολύτιμο οικοσύστημα του Αχελώου.
Το Δέλτα του είναι από τους πιο σπουδαίους βιότοπους όλης της Μεσογείου. Το χειμώνα φιλοξενεί το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού των κορμοράνων (πάνω από 1.125 πουλιά), των φαλαρίδων και του λεπτόραμφου γλάρου. Σχεδόν τα 140.000 από τα 630.000 στρέμματα της έκτασής του είναι προστατευμένα από τη διεθνή συνθήκη Ραμσάρ για την προστασία των υγροτόπων. Μπορεί o υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργος Σουφλιάς να θεωρεί «χαμένο» το νερό που χύνεται στη θάλασσα, αλλά τα 2,5 δισ. κυβικά μέτρα που κατεβάζει στη θάλασσα ο Αχελώος δημιουργούν τις συνθήκες για την επιβίωση των πουλιών, των ζώων, την αναπαραγωγή των ψαριών, τη διαμόρφωση του τοπίου. Ολα αυτά θεωρούνται... ασήμαντα από τον υπουργό Ιδιωτικοποιημένων Εργων και Καταστροφής του Περιβάλλοντος. Οπως και οι σπουδαίοι βιότοποι, τα παρόχθια δάση, τα χωριά και τα πολύτιμα έργα του ανθρώπινου πολιτισμού, που διαμορφώθηκαν στο διάβα των αιώνων στην κοίτη του Αχελώου. Τα υδροηλεκτρικά φράγματα που έχουν γίνει ήδη έκοψαν φέτες το πάλαι ποτέ ορμητικό ποτάμι. Ας μην το πληγώσουμε κι άλλο...
Γιατί το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω!
Σε πείσμα των ξεπερασμένων σχεδίων φαραωνικής λογικής η σύγχρονη υδρολογία δεν προκρίνει τη διαχείριση των υδάτων ενός ποταμού έξω από τη λεκάνη απορροής του, όπως προωθεί το ΥΠΕΧΩΔΕ. Σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η οδηγία της Ε.Ε. για το νερό (2000/60/Ε.Ε.). Ανάλογα έργα διεθνώς εγκαταλείπονται, όπως η εκτροπή του ποταμού Εβρου, ύστερα από ξεσηκωμό εκατομμύριων Ισπανών.
Γιατί η εκτροπή θα βλάψει τη Θεσσαλία, αντί να την ξεδιψάσει.
Η Θεσσαλία όντως αντιμετωπίζει έλλειψη υδάτων και πρόβλημα ύδρευσης. Ομως, η λογική της εκτροπής, που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις, αναπαράγει τις αιτίες: τις υδροβόρες καλλιέργειες, την εντατική και αδιέξοδη γεωργία, τη σπατάλη νερού. Περισσότεροι τόνοι φυτοφαρμάκων και νιτρικών θα δηλητηριάσουν τη θεσσαλική γη και τα νερά της. Αφού ρουφήξουν τα 600 εκατ. κυβικά μέτρα του Αχελώου («μικρή εκτροπή»), θα ζητήσουν το αρχικό σενάριο (1,2 δισ. κ.μ.), έτσι κι αλλιώς η σήραγγα εκτροπής είναι για το μεγάλο σενάριο, θα στεγνώσουν και τον Αχελώο μετά τον Πηνειό. Από την άλλη, δεν προωθούνται έργα για τη δημιουργία ταμιευτήρων στη λεκάνη απορροής του Πηνειού, που θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν 1,2 δισ. κ.μ. νερού, για ήπια υδραυλικά έργα γύρω από τον θεσσαλικό κάμπο. Δεν γίνεται τίποτα για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών.
Γιατί αποτελεί διασπάθιση δημόσιου χρήματος.
Το ΥΠΕΧΩΔΕ υπολογίζει σε 200 εκατ. ευρώ το κόστος των έργων που υπολείπονται. Κατ' αρχήν, το ποσό αυτό δεν είναι μικρό, πόσω μάλλον όταν πρόκειται να βγει άμεσα από τις τσέπες των φορολογούμενων (η Ε.Ε. δεν χρηματοδοτεί το έργο) για να συντελεστεί μια καταστροφή. Εξάλλου με τις συνήθεις υπερβάσεις και τα συμπληρωματικά έργα στον κάμπο της Θεσσαλίας που δεν υπολογίζονται, το κόστος θα απογειωθεί. Την ίδια ώρα μελέτες έχουν αποδείξει πως είναι ασύμφορο οικονομικά. Ακόμα και η ωφέλεια ενέργειας λόγω των νέων υδροηλεκτρικών φραγμάτων, που προβάλλει το ΥΠΕΧΩΔΕ, αμφισβητείται έντονα, αφού -λόγω της εκτροπής- θα μειωθεί η παραγωγή ρεύματος στα φράγματα που ήδη υπάρχουν...
Γιατί δεν υπάρχει συνολικός και μακρόχρονος σχεδιασμός, με αποτέλεσμα τα όποια «οφέλη» να ειναι προσωρινά και η καταστροφή μόνιμη.
Δεν υπάρχει συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων στο σύνολο της περιοχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι η λίμνη της Μεσοχώρας υπολογίζεται να γεμίσει με φερτές ύλες σε 40 χρόνια. Η αλλοίωση του τοπίου όμως θα μείνει για πάντα. Η επιμονή σε ένα τεράστιο έργο παρά τις τέσσερις αρνητικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, την αντίθεση μεγάλου μέρος των τοπικών κοινωνιών, το έλλειμμα διαλόγου είναι κακός οιωνός.Ο Θεσσαλός υπουργός ΠΕΧΩΔΕ και οι βουλευτές της περιοχής έχουν υποσχεθεί να φέρουν νερό στη Θεσσαλία. Ισως υποσχεθούν ότι θα φέρουν και θάλασσα. Δεν χρειάζεται, τη θάλασσα την έχουν φέρει ήδη, υπογείως! Λόγω της υπεράντλησης τα υπόγεια νερά παρουσιάζουν από υφαλμύρωση.

Το γεφύρι του Αγίου Γεωργίου στον Ασπροπόταμο.

Χαλίκι Ασπροποτάμου - Το γεφύρι του Αγίου Γεωργίου.

Αχελώος.

Απ'τις πηγές του στο όρος Λάκμο...

...έως τις εκβολές του στην Κατοχή . Μια πορεία μοναδική στο χώρο και στο χρόνο.

Όρος Χατζή.

Πηγές Αχελώου-Λάκμος.

Πηγές Βερλίγκα...
(στα βλάχικα Βερλίγκα σημαίνει μαίανδρος)
Σε υψόμετρο περίπου 2.000 μέτρων.
Στην καρδιά του ορεινού όγκου του Περιστερίου.
Το θαύμα της γέννησης του Αχελώου που με εφηβική ορμή πηδώντας από μαίανδρο σε μαίανδροξεχύνεται για το μακρύ ταξίδι του μέχρι τη θάλασσα του Ιονίου.

Μεγάλο Χωριό.

Ευρυτανία...

Μονή Αμπελακιώτισσας.

Μοναστήρι ΑϊΓιάννη Αρτοτίνας.

...στα λημέρια του Αθανάσιου Διάκου.

Τσακαλάκι...

Γεφύρι Μανώλη.

Γέφυρα Αυλακίου ή γέφυρα Βρουβιανών.

Καρπενήσι.

Αστακός.

Κίσσα.

Βελανιδόδασος Ξηρομέρου.

Δυστυχώς η καταστροφή συνεχίζεται...

ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΛΙΓΟ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Τριχωνίδα.

Έρημα χωριά.

Προυσός.