Τι μας αηδιάζει;

Μας αηδιάζει η υποκρισία που φοράει το κοστούμι της ηθικής και η διαφθορά που κυκλοφορεί με το ύφος της αξιοπρέπειας.

Μας αηδιάζουν οι άνθρωποι που πουλούν ιδανικά με το κιλό, οι πολιτικοί που ανακαλύπτουν την ευαισθησία μπροστά στις κάμερες, οι ισχυροί που μοιράζουν μαθήματα εντιμότητας και οι ηθικολόγοι που κρύβουν επιμελώς τους δικούς τους λεκέδες.

Μας αηδιάζει η εκμετάλλευση του αδύναμου, η αδικία που βαφτίζεται κανονικότητα, η φτώχεια που παρουσιάζεται ως προσωπική αποτυχία και η απληστία που αυτοσυστήνεται ως επιχειρηματικότητα.

Μας αηδιάζουν οι κολακείες προς τους ισχυρούς, οι φιλίες συμφέροντος, οι δημόσιες συγγνώμες χωρίς μεταμέλεια και οι ιδιωτικές αθλιότητες ανθρώπων με δημόσιο προσωπείο.

Αλλά περισσότερο απ' όλα μας αηδιάζει η συνήθεια. Εκείνη η επικίνδυνη στιγμή που το μάτι παύει να ενοχλείται από τη βρωμιά, επειδή την έχει συνηθίσει.

Γιατί η μεγαλύτερη αηδία δεν βρίσκεται πάντα σε όσα βλέπουμε. Βρίσκεται σε όσα έχουμε πάψει να θεωρούμε αποκρουστικά.