Η Έκπτωση αρχίζει με έναν καρπό.
Και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι η γνώση, δεν δίνεται στον άνθρωπο ως ιδέα αλλά ως ύλη. Η γνώση κρέμεται από ένα δέντρο. Έχει φλούδα, σάρκα, χυμό. Ο άνθρωπος την αγγίζει, τη δαγκώνει και την καταπίνει.
Εδώ βρίσκεται η πραγματική σημασία της Έκπτωσης.
Ο άνθρωπος εκπίπτει από την αφηρημένη γνώση στη σωματική γνώση. Η γνώση παύει να είναι κάτι έξω από αυτόν και γίνεται μέρος της ύπαρξής του. Δεν την παρατηρεί πλέον· την ενσωματώνει.
Ο καρπός είναι η στιγμή της έκπτωσης, επειδή η γνώση κατεβαίνει από το επίπεδο του απαγορευμένου και του άυλου στο επίπεδο του στόματος, της γεύσης, της επιθυμίας και του σώματος.
Και μαζί με αυτή την έκπτωση έρχεται η αποκάλυψη.
Ο άνθρωπος βλέπει τη γύμνια του. Αναγνωρίζει το σώμα του. Ανακαλύπτει την επιθυμία του. Συνειδητοποιεί την ευαλωτότητά του.
Η γνώση τον κατεβάζει στη γη.
Από εκεί και πέρα ο άνθρωπος δεν είναι μια αθώα ύπαρξη μέσα σε έναν τέλειο κόσμο. Είναι ένα σώμα που πεινά, επιθυμεί, εργάζεται, αναπαράγεται, γερνά και πεθαίνει.
Αυτή είναι η Έκπτωση.
Όχι απλώς η πτώση από τον Παράδεισο, αλλά η πτώση από την ψευδαίσθηση μιας ύπαρξης απαλλαγμένης από την ύλη.
Ο καρπός είναι το σημείο όπου ο άνθρωπος συναντά την πραγματικότητά του: η γνώση γίνεται σωματική, η επιθυμία γίνεται πράξη και η πράξη γίνεται συνέπεια.
Τρώγοντας τον καρπό, ο άνθρωπος δεν αποκτά απλώς γνώση.
Εκπίπτει μέσα στη γνώση.
Και μέσα από αυτή την έκπτωση ανακαλύπτει αυτό που ήταν από την αρχή: ένα ον της ύλης, δεμένο με το σώμα, τη φύση και τον χρόνο.
Ο Παράδεισος χάνεται τη στιγμή που ο άνθρωπος γεύεται τη γνώση.
Ίσως όμως εκείνη ακριβώς τη στιγμή γεννιέται ο άνθρωπος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου