Το σώμα έχει τη δική του ορθότητα· όχι εκείνη του χάρακα, αλλά εκείνη της επιθυμίας.
Μια καμπύλη της μέσης, ένας ώμος που γέρνει ανεπαίσθητα, ο αυχένας που αφήνεται για λίγο να χαλαρώσει. Η ομορφιά δεν βρίσκεται στην τελειότητα της στάσης, αλλά στον τρόπο που ένα σώμα προσφέρεται στο βλέμμα χωρίς να προσπαθεί να εξηγηθεί.
Υπάρχει μια στιγμή που δύο σώματα πλησιάζουν και η γεωμετρία παύει να είναι επιστήμη. Οι αποστάσεις μικραίνουν, οι καμπύλες αποκτούν νόημα και η σιωπή γίνεται πιο εύγλωττη από κάθε άγγιγμα.
Ίσως η πραγματική ορθότητα του σώματος να είναι αυτή: να βρίσκει απέναντι σε ένα άλλο σώμα τη θέση όπου δεν χρειάζεται πια να κρατιέται όρθιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου