Σπηλιά του Παραστά ή Φώκιαλη.

 

Στο ανατολικότερο άκρο της Ελλάδας, εκεί όπου τα Δωδεκάνησα συναντούν τα καταγάλανα νερά της Λεβαντίνης, κρύβεται ένα από τα πιο καθηλωτικά φυσικά θαύματα του πλανήτη: η Γαλάζια Σπηλιά του Καστελόριζου. Γνωστή στους ντόπιους και ως «Σπηλιά του Παραστά» ή «Φώκιαλη», δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη αξιοθέατο, αλλά μια εμπειρία ζωής που αψηφά τις περιγραφές και αφήνει άναυδο κάθε επισκέπτη.

Η Γαλάζια Σπηλιά βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού. Αν και πολλοί τη συγκρίνουν με το παγκοσμίου φήμης "Grotta Azzurra" στο Κάπρι της Ιταλίας, το ελληνικό σπήλαιο είναι σημαντικά μεγαλύτερο και, κατά πολλούς, πολύ πιο επιβλητικό.

Με εσωτερικό μήκος που αγγίζει τα 75 μέτρα, πλάτος έως 40 μέτρα και ύψος που ξεπερνά τα 30 μέτρα, ο εσωτερικός χώρος μοιάζει με έναν τεράστιο, κρυφό καθεδρικό ναό. Η οροφή του είναι στολισμένη με χιλιάδες λευκούς σταλακτίτες, οι οποίοι δημιουργούν μια μοναδική αντίθεση με το βαθύ μπλε του νερού.

Το στοιχείο που κάνει τη σπηλιά μοναδική παγκοσμίως είναι το απόκοσμο, φωτεινό μπλε χρώμα των νερών της. Το φαινόμενο αυτό δεν οφείλεται σε κάποιο τεχνητό μέσο, αλλά σε ένα παιχνίδι της φύσης. Οι ακτίνες του ήλιου περνούν κάτω από το νερό, μέσα από το υποθαλάσσιο άνοιγμα της εισόδου. Το νερό απορροφά το κόκκινο χρώμα του φάσματος, αφήνοντας μόνο το μπλε να αντανακλάται στα τοιχώματα και την οροφή. Η σπηλιά δεν είναι μόνο ένας τουριστικός προορισμός, αλλά και ένας ζωντανός, προστατευόμενος βιότοπος. Το όνομα «Φώκιαλη» δεν είναι τυχαίο, καθώς στα τυφλά, εσωτερικά σημεία του σπηλαίου βρίσκει ασφαλές καταφύγιο για να γεννήσει μια από τις πιο σπάνιες οικογένειες της μεσογειακής φώκιας Monachus monachus. Παράλληλα, στους ψηλούς βράχους της οροφής φωλιάζουν εκατοντάδες αγριοπερίστερα. Το να κολυμπάς στα νερά της Γαλάζιας Σπηλιάς δίνει την αίσθηση ότι ίπτασαι σε ένα απέραντο, φωτεινό κενό. Είναι μια υπενθύμιση της ακατέργαστης ομορφιάς που κρύβει η Ελλάδα στις πιο απομακρυσμένες γωνιές της.