Ίσως τελικά η ζωή να μην είναι αναζήτηση προορισμού, αλλά αναζήτηση νοήματος.
Στέκεσαι ψηλά, ανάμεσα σε αυτό που γνωρίζεις και σε αυτό που δεν γνωρίζεις ακόμη. Κάτω σου η θάλασσα· μπροστά σου το άγνωστο. Και για μια στιγμή καταλαβαίνεις πως κάθε αληθινή επιλογή μοιάζει με βουτιά.
Πρέπει να αφήσεις το ασφαλές ύψος της βεβαιότητας για να συναντήσεις το βάθος της εμπειρίας.
Δεν ξέρεις ακριβώς πού θα σε βγάλει το νερό. Ξέρεις μόνο πως, αν μείνεις για πάντα στην άκρη, θα γνωρίζεις το βάθος μόνο ως ιδέα.
Ίσως αυτό να είναι και το παράδοξο της ύπαρξης: ψάχνουμε έναν προορισμό για να βρούμε τον εαυτό μας, ενώ στην πραγματικότητα ο προορισμός γεννιέται τη στιγμή που τολμάμε να φύγουμε.
Και τότε η βουτιά δεν είναι πτώση.
Είναι επιλογή.
Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος παύει να φοβάται το άγνωστο και αποφασίζει να το γνωρίσει από μέσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου