Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έμαθαν ποτέ να ζουν στη μέση. Είναι άνθρωποι «ή του ύψους ή του βάθους»· τη μια στιγμή αγγίζουν τον ουρανό και την άλλη βυθίζονται μέσα τους.
Το ύψος τους δίνει προοπτική· το βάθος, επίγνωση. Στα ψηλά βλέπουν μακριά, στα χαμηλά βλέπουν βαθιά. Και ίσως τελικά κανένα από τα δύο να μην είναι ακραίο, όταν αποτελεί μέρος της ίδιας διαδρομής.
Γιατί η ζωή δεν είναι μια ευθεία γραμμή· είναι ανάβαση και κατάβαση, πτώση και επιστροφή. Κι εκείνος που γνώρισε το βάθος ίσως είναι ο μόνος που ξέρει πραγματικά τι σημαίνει ύψος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου