Υπάρχουν φυτά που κατακτούν τον χώρο με τη διάρκεια και άλλα που κατακτούν τον χρόνο με τη στιγμή. Η Πρωινή Δόξα ( ή Πρωινή Χαρά γνωστή επιστημονικά ως Ιπομέα/Ipomoea) ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Το όνομά της δεν είναι τυχαίο. Τα πανέμορφα άνθη της, που μοιάζουν με μικρά χωνάκια, ανοίγουν νωρίς το πρωί για να υποδεχτούν τις πρώτες ακτίνες του ήλιου και κλείνουν το απόγευμα, δίνοντας τη θέση τους σε νέα μπουμπούκια την επόμενη ημέρα. Τα άνθη της ανοίγουν με τις πρώτες ακτίνες του ήλιου, σαν να χαιρετούν τη γέννηση της ημέρας, και καθώς το φως δυναμώνει, αρχίζουν να κλείνουν. Η ομορφιά τους δεν είναι λιγότερη επειδή διαρκεί λίγο· αντίθετα, αποκτά μεγαλύτερη αξία ακριβώς λόγω της παροδικότητάς της.
Το αναρριχώμενο αυτό φυτό, με τις καρδιόσχημες φύλλες και τα χωνοειδή άνθη του σε αποχρώσεις του γαλάζιου, του μωβ, του ροζ και του λευκού, αναπτύσσεται γρήγορα και στολίζει φράχτες, πέργκολες και κήπους. Αγαπά τον ήλιο και τη ζέστη και ανταμείβει με πλούσια ανθοφορία όποιον του προσφέρει λίγο χώρο να σκαρφαλώσει.
Η Πρωινή Δόξα ανήκει στην οικογένεια των Περιπλοκοειδών και, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, είναι στενή συγγενής της γλυκοπατάτας! Αν και στις τροπικές χώρες από όπου κατάγεται είναι πολυετής, στο μεσογειακό κλίμα αναπτύσσεται ως μονοετές φυτό. Αυτό σημαίνει ότι ολοκληρώνει τον κύκλο της το φθινόπωρο, οι σπόροι όμως που αφήνει πίσω της στο χώμα φυτρώνουν μόνοι τους την επόμενη άνοιξη.
Δεν διαθέτει έλικες (όπως το αμπέλι). Αναρριχάται περιστρέφοντας ολόκληρο τον βλαστό του γύρω από στηρίγματα, συνήθως με φορά αντίθετη από τους δείκτες του ρολογιού.
Αν και η πιο διάσημη ποικιλία είναι η Heavenly Blue με το καθηλωτικό ουρανί-μπλε χρώμα της, η Ιπομέα κυκλοφορεί σε μια τεράστια παλέτα χρωμάτων από βαθύ μωβ και βιολετί ροζ έως φούξια, έντονο κόκκινο ή και καθαρό λευκό.Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχουν και αρσενικά και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται εύκολα από έντομα (μέλισσες, πεταλούδες) ή και μόνα τους. Μετά την πτώση του άνθους, σχηματίζεται μια μικρή σφαιρική κάψουλα που περιέχει 4-6 σκληρούς, μαύρους σπόρους. Οι σπόροι ορισμένων ειδών (όπως η Ipomoea tricolor) περιέχουν εργολινικά αλκαλοειδή (όπως η εργίνη ή LSA), τα οποία είναι χημικά συγγενή με το LSD. Αυτές οι ουσίες λειτουργούν στη φύση ως αμυντικός μηχανισμός του φυτού ενάντια στα φυτοφάγα ζώα και τα έντομα, καθιστώντας τους σπόρους τοξικούς.
Η Πρωινή Δόξα μας υπενθυμίζει μια απλή αλλά βαθιά αλήθεια: δεν είναι όλα τα όμορφα πράγματα φτιαγμένα για να διαρκούν. Ορισμένα υπάρχουν μόνο για να φωτίσουν μια στιγμή, όπως η αυγή, μια καλή σκέψη ή ένα χαμόγελο. Και ίσως αυτό να είναι αρκετό. Γιατί η φύση δεν μετρά την αξία με το ρολόι, αλλά με την ένταση της ζωής που χωρά σε κάθε στιγμή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου