Μια καλημέρα είναι αυτή...

 

Μια καλημέρα μοιάζει με μια απλή λέξη, από εκείνες που ανταλλάσσουμε καθημερινά σχεδόν μηχανικά. Κι όμως, μέσα της κρύβει κάτι βαθύτερο: την αναγνώριση της ύπαρξης του άλλου. Είναι μια μικρή χειρονομία ανθρωπιάς, μια υπενθύμιση πως, μέσα στην ταχύτητα και τη μοναξιά της καθημερινότητας, κάποιος στάθηκε για μια στιγμή απέναντί μας.

Η "καλημέρα" δεν αλλάζει τον κόσμο, αλλά μπορεί να αλλάξει τη στιγμή κάποιου ανθρώπου. Είναι σαν ένα μικρό φως σε έναν διάδρομο σκοτεινό· δεν διώχνει όλο το σκοτάδι, αλλά δείχνει πως υπάρχει ακόμη ένας δρόμος. Δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια ούτε εντυπωσιακές πράξεις. Μερικές φορές η πιο ουσιαστική μορφή παρουσίας είναι μια απλή φράση που λέγεται με αλήθεια.

Σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι επικοινωνούν περισσότερο από ποτέ και συναντιούνται λιγότερο, η "καλημέρα" αποκτά μια σχεδόν φιλοσοφική αξία. Είναι μια άρνηση της αδιαφορίας. Είναι σαν να λέμε: «Σε βλέπω. Υπάρχεις. Η παρουσία σου έχει σημασία».

Μια καλή μέρα δεν ξεκινά πάντα από τις συνθήκες που μας περιβάλλουν. Μπορεί να ξεκινήσει από τον τρόπο που κοιτάζουμε τον κόσμο. Από έναν καφέ δίπλα στο παράθυρο, από τον ήχο της πόλης που ξυπνά, από ένα δέντρο που κινείται στον άνεμο, από μια ανάμνηση που επιστρέφει ή από μια απλή ευχή που ταξιδεύει από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Γιατί τελικά μια "καλημέρα" δεν είναι μόνο χαιρετισμός. Είναι μια μικρή πράξη αντίστασης απέναντι στη σιωπή, στην αποξένωση και στην αίσθηση πως ο καθένας βαδίζει μόνος του. Είναι η ελάχιστη αλλά πολύτιμη απόδειξη ότι ανάμεσα στους ανθρώπους εξακολουθεί να υπάρχει χώρος για ζεστασιά.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό: πως κάποιες φορές η αρχή μιας καλύτερης ημέρας δεν βρίσκεται σε κάτι μεγάλο που περιμένουμε να συμβεί, αλλά σε μια μικρή λέξη που κάποιος μας χάρισε.

Καλημέρα.