Υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται για να βρίσκονται στο κέντρο της σκηνής και άλλοι που η μοίρα τούς τοποθετεί λίγο πιο πίσω, εκεί όπου το φως φτάνει μόνο ως αντανάκλαση. Ανάμεσά τους βρίσκονται οι άνδρες των διάσημων γυναικών: εκείνοι που αγάπησαν μια φωνή, ένα πρόσωπο, ένα ταλέντο που έγινε σύμβολο για τους άλλους.
Ο κόσμος θυμάται τη μεγάλη τραγουδίστρια πάνω στη σκηνή, τη ζωγράφο μπροστά στον καμβά, την ηθοποιό κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας. Σπάνια όμως αναρωτιέται για εκείνον που επιστρέφει μαζί της στο σπίτι, εκεί όπου η λάμψη σβήνει και μένει μόνο ο άνθρωπος. Εκεί όπου δεν υπάρχει χειροκρότημα, μόνο η σιωπή δύο ψυχών.
Ο άνδρας που στέκεται δίπλα σε μια διάσημη γυναίκα καλείται να ζήσει με ένα παράδοξο: να αγαπά ένα πρόσωπο που ανήκει σε όλους, αλλά να γνωρίζει τη μοναδική μορφή του που ανήκει μόνο σε εκείνον. Να βλέπει το πλήθος να θαυμάζει το είδωλο και να θυμάται τη γυναίκα πίσω από το είδωλο.
Ίσως η αγάπη να είναι ένα αόρατο αρχείο, μια βιβλιοθήκη από στιγμές που κανείς δεν θα καταγράψει. Οι φωτογραφίες κρατούν τα βραβεία, τις παραστάσεις, τους πίνακες και τα τραγούδια· ποτέ όμως δεν κρατούν ένα βλέμμα, ένα χέρι που σφίχτηκε σε μια δύσκολη στιγμή, μια σιωπή που είπε περισσότερα από χίλιες λέξεις.
Στο μεγάλο βιβλίο της δόξας, κάποιοι γράφονται με μεγάλα γράμματα και κάποιοι με μικρά. Όμως η ιστορία δεν αποτελείται μόνο από τα ονόματα που θυμόμαστε. Αποτελείται και από εκείνους που έμειναν στη σκιά, όχι επειδή δεν είχαν φως, αλλά επειδή διάλεξαν να φωτίζουν έναν άλλον άνθρωπο.
Γιατί μερικές φορές η πιο βαθιά μορφή παρουσίας είναι η απουσία από το προσκήνιο. Να είσαι η σιωπηλή σελίδα ενός βιβλίου που όλοι διαβάζουν, χωρίς να γνωρίζουν ότι εκεί κρύβεται η πιο ανθρώπινη ιστορία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου