Το πηλιορείτικο γλυκό

 

Υπάρχει μια παλιά υπόθεση -αν και κανείς δεν ξέρει αν είναι ανάμνηση ή επινόηση -ότι στο Πήλιο τα γλυκά κουταλιού δεν φτιάχνονται αλλά ανακαλύπτονται. Σαν να υπήρχαν ήδη, αποθηκευμένα σε μια άχρονη κουζίνα, και οι άνθρωποι απλώς τυχαία ανοίγουν το σωστό βάζο τη σωστή εποχή.

Κάθε βάζο είναι μια μικρή παραμόρφωση του χρόνου. Το καρυδάκι δεν είναι καρύδι, αλλά η ιδέα του καρυδιού αφού έχει περάσει από τη φωτιά και τη ζάχαρη· δηλαδή αφού έχει συμφωνήσει να εγκαταλείψει τη φθορά. Η ζάχαρη δεν συντηρεί το φρούτο· το αναγκάζει να θυμηθεί μια αιώνια εκδοχή του εαυτού του.

Λέγεται πως υπάρχει ένα σπίτι στο Πήλιο όπου η ίδια κατσαρόλα βράζει αδιάκοπα εδώ και αιώνες. Δεν είναι βέβαιο αν μέσα της αλλάζουν τα υλικά ή αν αλλάζει ο χρόνος γύρω της. Μερικοί ισχυρίζονται πως η κατσαρόλα δεν περιέχει φρούτα, αλλά στιγμές: καλοκαίρια που δεν ολοκληρώθηκαν, επισκέψεις που δεν έφυγαν ποτέ, και κουταλιές που δεν καταναλώθηκαν αλλά επαναλαμβάνονται.

Το γλυκό κουταλιού, σε αυτή την εκδοχή, δεν είναι απόλαυση αλλά απόδειξη. Απόδειξη ότι τίποτα δεν χάνεται, απλώς μετατίθεται σε άλλη πυκνότητα. Όπως στα όνειρα, όπου ένα πρόσωπο μπορεί να είναι ταυτόχρονα ζωντανό και ανάμνηση, έτσι και το φρούτο παραμένει παρόν και απόν μέσα στο ίδιο γυάλινο σύμπαν.

Κάποιοι μιλούν για μια βιβλιοθήκη βάζων. Σε κάθε βάζο, ένα διαφορετικό πιθανό παρελθόν του ίδιου δέντρου. Σε ένα, το δέντρο δεν άνθισε ποτέ. Σε άλλο, τα φρούτα του έπεσαν στη θάλασσα και έγιναν αλάτι. Σε ένα τρίτο, κάποιος τα έβρασε για τόσο πολύ ώστε ξέχασε ποιος τα μάζεψε.

Και όταν ανοίγεις ένα βάζο, δεν δοκιμάζεις απλώς γεύση. Εισέρχεσαι για μια στιγμή σε μια εκδοχή του κόσμου όπου ο χρόνος έχει αποφασίσει να μην κυλήσει αλλά να παχύνει. Εκεί, η γλυκύτητα δεν είναι ζάχαρη· είναι η ήπια παραίτηση της ύλης από τη λήθη.

Το πηλιορείτικο γλυκό, τελικά, ίσως να είναι μια μικρή απόπειρα αθανασίας χωρίς μεγαλόστομες υποσχέσεις: όχι αιωνιότητα, αλλά διατήρηση· όχι νίκη επί του χρόνου, αλλά μια διακριτική διαπραγμάτευση μαζί του, μέσα σε ένα κουτάλι που τρεμοπαίζει ανάμεσα στο φως και στη μνήμη.