Καλή ημέρα.

Καλή ημέρα δεν είναι εκείνη που έχει μόνο ήλιο ή ησυχία, ούτε εκείνη που δεν έχει δυσκολίες.

Καλή ημέρα είναι εκείνη που, στο τέλος της, δεν σε αφήνει ίδιο.

Είναι η μέρα που κάτι μικρό μετακινήθηκε μέσα σου -έστω ανεπαίσθητα: μια σκέψη έγινε πιο καθαρή, μια αγωνία έχασε λίγο βάρος, μια στιγμή σε βρήκε παρόντα ενώ πριν έλειπες από τον εαυτό σου.

Μπορεί να ήταν μια απλή διαδρομή στον δρόμο, μια συνομιλία χωρίς ιδιαίτερη σημασία, ή ακόμη και μια σιωπή που δεν σε τρόμαξε. Δεν μετριέται η καλή ημέρα με γεγονότα, αλλά με το ίχνος που αφήνουν τα γεγονότα μέσα σου.

Οι αρχαίοι θα έλεγαν πως είναι ευτυχής η ημέρα που δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι ήταν ευτυχής.

Και ίσως, πιο απλά: καλή ημέρα είναι εκείνη που, όταν πέφτει το σκοτάδι, δεν νιώθεις πως την έχασες.