Πανσέληνος.

 

"Απόψε η νύχτα δεν φορεί σκοτάδι·

φορεί έναν ολόλευκο κύκλο,

σαν μνήμη που αρνήθηκε να ξεθωριάσει.

Η θάλασσα κρατά το φεγγάρι

με τα δυο της χέρια,

κι εκείνο σπάει σε χίλιες ασημένιες λέξεις,

που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει ολόκληρες.

Τα δέντρα σωπαίνουν.

Ξέρουν πως υπάρχουν νύχτες

που ακόμη και ο άνεμος

οφείλει να μιλά ψιθυριστά.

Η πανσέληνος δεν φωτίζει μόνο τον κόσμο·

φωτίζει όσα κρύψαμε μέσα μας,

τις παλιές υποσχέσεις,

τις σιωπές που άνθισαν χωρίς φωνή,

τα όνειρα που έμαθαν να περιμένουν.

Κι όταν ξημερώσει,

θα φύγει αθόρυβα,

όπως φεύγουν όλα τα θαύματα:

χωρίς να ζητούν ευγνωμοσύνη,

αφήνοντας μόνο λίγο φως

στις άκρες της ψυχής."