Η Ζωή Είναι Ωραία.

Η Ζωή Είναι Ωραία: Το Κινηματογραφικό Παραμύθι του Ρομπέρτο Μπενίνι που Νίκησε το Σκοτάδι.

Πώς μια ταινία που ξεκινά ως ρομαντική κωμωδία μεταμορφώθηκε στον πιο συγκλονιστικό ύμνο για την πατρική αγάπη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Η Μεγάλη Αντίθεση: Από το Φως της Τοσκάνης στο Σκοτάδι των Ναζί.

Όταν το 1997 ο Ιταλός κωμικός Ρομπέρτο Μπενίνι ανακοίνωσε ότι θα σκηνοθετήσει και θα πρωταγωνιστήσει σε μια κωμωδία με φόντο ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, πολλοί πίστεψαν ότι το εγχείρημα ήταν καταδικασμένο να αποτύχει. Το Ολοκαύτωμα αποτελεί μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας, και η χρήση του χιούμορ σε αυτό το πλαίσιο φάνταζε τουλάχιστον ρισκαδόρικη.

Ωστόσο, το «La vita è bella» (Η Ζωή Είναι Ωραία) διέψευσε κάθε αμφιβολία. Η ταινία χωρίζεται έξυπνα σε δύο μέρη. Το πρώτο μισό είναι μια πανέμορφη, ανάλαφρη ιταλική φάρσα. Παρακολουθούμε τον Γκουίντο, έναν γεμάτο ζωντάνια Εβραίο, να διεκδικεί και να κερδίζει την καρδιά της αγαπημένης του, Ντόρα (την οποία υποδύεται η πραγματική σύζυγος του Μπενίνι, Νικολέτα Μπράσκι). Το δεύτερο μέρος, όμως, κόβει απότομα την ανάσα: η οικογένεια συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στις πύλες της κολάσεως.

Το Ψέμα ως Ασπίδα Προστασίας.

Η καρδιά της πλοκής χτυπά γύρω από ένα τεράστιο, ευγενικό ψέμα. Ο Γκουίντο, βλέποντας τον 5χρονο γιο του, Τζόσουα, χαμένο μέσα στη φρίκη του στρατοπέδου, αποφασίζει να του κρύψει την αλήθεια. Του μετατρέπει τη σκληρή πραγματικότητα σε ένα μεγάλο, ανταγωνιστικό παιχνίδι.

Οι κανόνες είναι απλοί: όποιος κλάψει, ζητήσει φαγητό ή παραπονεθεί, χάνει πόντους. Ο πρώτος που θα φτάσει τους 1.000 πόντους θα κερδίσει ένα αληθινό τανκ. Μέσα από αυτή την ιδιοφυή σεναριακή εύρεση, ο Μπενίνι δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει τον φασισμό ή τον ναζισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιεί το χιούμορ και τη φαντασία ως τη μοναδική δυνατή ασπίδα προστασίας της παιδικής αθωότητας.

Η Παγκόσμια Αποθέωση και τα Όσκαρ.

Η ανταπόκριση του κοινού και των κριτικών ήταν σαρωτική. Η ταινία απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ στα Βραβεία Όσκαρ του 1999 έγραψε ιστορία, κερδίζοντας 3 χρυσά αγαλματίδια:

-Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας,

-Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Ρομπέρτο Μπενίνι,

-Καλύτερης Μουσικής για το εμβληματικό soundtrack του Νικόλα Πιοβάνι.

Η στιγμή που η Σοφία Λόρεν άνοιξε τον φάκελο και φώναξε γεμάτη ενθουσιασμό «Roberto!», με τον Μπενίνι να περπατά πάνω στις πλάτες των καθισμάτων του Kodak Theater, παραμένει μια από τις πιο αυθόρμητες και εμβληματικές στιγμές στην ιστορία του θεσμού.

Ένα Διαχρονικό Μάθημα Ζωής.

Αν και ορισμένοι κριτικοί κατηγόρησαν την ταινία για έλλειψη ιστορικής ακρίβειας, ο Μπενίνι ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή ότι το έργο του είναι ένα παραμύθι. Και όπως κάθε σωστό παραμύθι, ο στόχος του δεν είναι να καταγράψει τα γεγονότα με τη λεπτομέρεια ενός ιστορικού, αλλά να μιλήσει απευθείας στην ψυχή.

Το «Η Ζωή Είναι Ωραία» μας υπενθυμίζει ότι ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές της ανθρωπότητας, η αγάπη, η αυτοθυσία και η δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος μπορούν να μείνουν ελεύθερες. Ο τίτλος της ταινίας δεν είναι μια αφελής διαπίστωση, αλλά μια συνειδητή, γενναία επιλογή: να βλέπεις την ομορφιά της ζωής ακόμα και όταν όλα γύρω σου καταρρέουν.