8/2/09

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΤΥΡΟΛΟΥ.

Διακήρυξη του Τυρόλου για την Καλύτερη Άσκηση των Αθλημάτων του Βουνού.
Εισαγωγικό σημείωμα:
Σε όλο τον κόσμο εκατομμύρια ανθρώπων ασκούν την ορειβασία και την αναρρίχηση. Σε πολλές χώρες τα αθλήματα βουνού έχουν γίνει σημαντικός παράγοντας της καθημερινής ζωής.
Σπάνια κάποια άλλη δραστηριότητα περι­λαμβάνει τόσο μεγάλο φάσμα κινήτρων όπως τα αθλήματα του βουνού. Αυτά δίνουν την ευκαιρία στους ανθρώπους να εκπλη­ρώσουν προσωπικούς στόχους και να ακο­λουθήσουν μια δραστηριότητα με νόημα που διαρκεί για όλη τους τη ζωή. Τα κίνητρα για να παραμείνει κάποιος ενεργός στα βουνά και στους βράχους ποικίλουν από τα οφέλη για την υγεία, την ευχαρίστηση της κίνησης, την επαφή με τη φύση καθώς και τα κοινωνικά κίνητρα μέχρι τη μαγεία της εξερεύνησης και της περιπέτειας. Η Διακήρυξη του Τυρόλου για την Καλύτε­ρη Άσκηση των Αθλημάτων Βουνού που εγκρίθηκε από το Συνέδριο για το Μέλλον των Αθλημάτων Βουνού στο Innsbruck Αυστρίας (περιοχή του Τυρόλου) στις 8 Σεπτεμβρίου 2002 περιλαμβάνει μια σειρά αξιών και αξιωμάτων για να δοθεί κάποια καθοδήγηση ως προς την καλύτερη άσκηση των αθλημάτων βουνού.
Αυτά δεν αποτελούν κανόνες ή λεπτομερείς οδηγίες αλλά:
1. Ορίζουν τις σημερινές βασικές αρχές των αθλημάτων βουνού.
2. Περιέχουν αρχές και προδιαγραφές συμπεριφοράς.
3. Διατυπώνουν τα ηθικά κριτήρια για τη λήψη αποφάσεων σε αβέβαιες περιστά­σεις.
4. Παρουσιάζουν τα ηθικά κριτήρια βάσει των οποίων το κοινό μπορεί να κρίνει τα αθλήματα βουνού.
5. Μυούν τους αρχάριους στις αξίες και τις ηθικές αρχές που διέπουν το άθλημα τους.
Στόχος της Διακήρυξης του Τυρόλου είναι να βοηθήσει στην πραγμάτωση του ενυ­πάρχοντας δυναμικού των αθλημάτων βουνού για αναψυχή και προσωπική ανά­πτυξη καθώς και προβολή της κοινωνικής ανάπτυξης της κατανόησης των διάφο­ρων πολιτισμών και της περιβαλλοντικής συνείδησης.
Προς αυτή την κατεύθυνση η Διακήρυξη του Τυρόλου αντλεί από τους άγραφους κώδικες συμπεριφοράς και τις αξίες που ενυπάρχουν στο άθλημα και τους διευρύνει για να ανταποκριθούν στις ανάγκες της εποχής μας. Οι θεμελιώδεις αξίες στις οποί­ες στηρίζεται η Διακήρυξη του Τυρόλου, θεωρούν αληθές ότι όλοι όσοι ασχολούνται με τα αθλήματα βουνού παγκοσμίως - είτε είναι πεζοπόροι περιπατητές, είτε ορειβά­τες, είτε οπαδοί της αθλητικής αναρρίχη­σης, αναζητούν να διευρύνουν τα όρια τους στα μεγάλα υψόμετρα. Ακόμα και αν μερικές από τις βασικές αρχές συμπεριφοράς έχουν πρακτική αξία μόνο για μια μικρή ελίτ, πολλές από τις προτά­σεις που διατυπώθηκαν στη Διακήρυξη του Τυρόλου απευθύνονται συνολικά στην οικο­γένεια των αθλημάτων βουνού. Με αυτές τις προτάσεις ελπίζουμε ιδιαίτερα πως θα προσεγγίσουμε τους νέους διότι αυτοί απο­τελούν το μέλλον των αθλημάτων βουνού.
Η Διακήρυξη του Τυρόλου είναι έκκληση για:
• Την αποδοχή των κινδύνων και την ανά­ληψη των ευθυνών μας
• Αντιστάθμισμα των στόχων με την ικα­νότητα και τον εξοπλισμό
• Έντιμη συμπεριφορά και ειλικρινείς αναφορές στη δράση μας
• Αγώνα υπέρ της άριστης πρακτικής και διαρκούς γνώσης
• Ανοχή, κατανόηση των άλλων και αλλη­λοβοήθεια
• Την προστασία της άγριας και φυσικής μορφής των ορέων και των ορθοπλαγιών
• Την υποστήριξη των τοπικών κοινωνιών και τη βιώσιμη ανάπτυξη τους
Η Διακήρυξη του Τυρόλου βασίζεται στην ακόλουθη ιεραρχία αξιών:
• Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια - Η αρχή ότι τα ανθρώπινα όντα γεννιούνται ελεύθερα και ίσα στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα και θα πρέπει να ενεργούν προς αλλήλους μέσα σε πνεύμα αδελφικότητας. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στα ίσα δικαιώματα ανδρών και γυναικών.
• Ζωή, Ελευθερία, Ευτυχία - ως αναφαίρε­τα δικαιώματα και με την ιδιαίτερη ευθύ­νη των αθλημάτων βουνού απέναντι στους αυτόχθονες πληθυσμούς των ορει­νών περιοχών για να προστατευθούν τα δικαιώματα των κοινοτήτων που κατοικούν σε αυτές.
• Προστασία της Φύσης - ως δέσμευση για να διασφαλιστεί η οικολογική αξία και ο φυσικός χαρακτήρας στις ορεινές περιοχές και στα αναρριχητικά πεδία παγκοσμίως. Αυτό περιλαμβάνει την προ­στασία των επαπειλούμενων ειδών χλωρί­δας και πανίδας, τα οικοσυστήματα τους και το τοπίο.
• Αλληλεγγύη - ως ευκαιρία μέσα από τη συμμετοχή στα αθλήματα βουνού να προβληθεί η ομαδικότητα, η συνεργασία και η κατανόηση και να υπερπηδηθούν τα εμπόδια που συχνά προβάλλουν εξ αιτίας του φύλου, ηλικίας, χρώματος, εθνικότη­τας, επιπέδου ικανότητας, κοινωνικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκεύματος ή δόγματος.
• Αυτο-πραγματοποίηση - σαν μια ευκαι­ρία μέσα από τη συμμετοχή στα αθλήμα­τα βουνού να γίνει σημαντική πρόοδος
ως προς τους επιθυμητούς στόχους και να επιτευχθεί η προσωπική ικανοποίηση.
• Αλήθεια - ως αναγνώριση ότι στα αθλή­ματα βουνού η εντιμότητα είναι πρωταρ­χικό στοιχείο για να αποτιμηθούν τα επι­τεύγματα. Αν η διαιτησία αντικαταστήσει την αλήθεια θα είναι πλέον αδύνατο να αξιολογηθούν οι αναρριχητικές επιδό­σεις.
• Υπεροχή - ως μια ευκαιρία, μέσα από τη συμμετοχή στα αθλήματα βουνού, να αγωνισθούμε για στόχους που δεν έχουν επιτευχθεί στο παρελθόν και να θέσουμε ανώτερα κριτήρια.
• Περιπέτεια - ως αναγνώριση ότι στα αθλήματα βουνού η διαχείριση του κιν­δύνου μέσα από τη σωστή κρίση, τις ικα­νότητες και την ατομική ευθύνη είναι ένας πρωταρχικός παράγοντας. Η πολυ­μορφία των αθλημάτων βουνού επιτρέπει στον καθένα να διαλέξει τη δική του μορ­φή περιπέτειας εφ' όσον η ικανότητα και οι πιθανοί κίνδυνοι αντισταθμίζονται.

*ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το παρόν κείμενο είναι το τελι­κό κείμενο όπως παραδόθηκε στη Γενική Συνέλευση της UIAA τον Οκτώβριο 2002 στο Flaggstaf χωρίς να τεθεί σε ψηφοφορία. Η σύνταξη των άρθρων έγινε από τους συνέ­δρους στα διάφορα εργαστήρια που δημι­ουργήθηκαν στην Αυστρία τον Σεπτέμβριο 2002. 
Η Ε.Ο.Ο.Α. (Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβα­σίας Αναρρίχησης) συμμετείχε στο εργαστή­ρι: «Πρόσβαση και Προστασία»

ΜΕΡΟΣ 1ο - ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ:
Α' Περιληπτική παρουσίαση των άρθρων:
Άρθρο 1. Η Ατομική Ευθύνη
ΟΙ ορειβάτες και οι αναρριχητές ασκούν το άθλημα τους κάτω από συνθήκες όπου υπάρ­χει κίνδυνος ατυχήματος και η εξωτερική βοή­θεια μπορεί να μην είναι διαθέσιμη. Με αυτό κατά νου ασκούν τη δραστηριότητα τους αυτή με δική τους ευθύνη και είναι υπόλογοι για την ασφάλεια τους. Οι πράξεις των ατόμων δεν θα πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τους γύρω τους ούτε και το περιβάλλον.
Άρθρο 2. Το ομαδικό Πνεύμα
Τα μέλη μιας ομάδας θα πρέπει να είναι έτοι­μα να συμβιβαστούν ώστε να υπάρχει ισορρο­πία ανάμεσα στα συμφέροντα και τις ικανότη­τες όλης της ομάδας.
Άρθρο 3. Η Αναρρίχηση και η Κοινότητα των Ορειβατών
Οφείλουμε στα άτομα που συναντάμε στα βράχια και τα βουνά ίσο μέρος καλοσύνης και σεβασμού. Ακόμα και σε συνθήκες απομόνω­σης και σε καταστάσεις που μας καταβάλλουν ψυχολογικά θα πρέπει να φερόμαστε στους άλλους όπως ακριβώς θα θέλαμε να μας συμπεριφέρονται.
Άρθρο 4. Επίσκεψη σε Ξένες χώρες
Ως φιλοξενούμενοι σε ξένους πολιτισμούς θα πρέπει πάντα να φερόμαστε με ευγένεια και μετριοπάθεια προς τους κατοίκους της χώρας - τους οικοδεσπότες μας. θα δείξουμε σεβα­σμό στα ιερά βουνά και άλλους ιερούς τόπους ενώ παράλληλα θα προσπαθούμε να ωφελή­σουμε και να βοηθήσουμε την τοπική οικονο­μία και τους κατοίκους. Η κατανόηση ενός ξένου πολιτισμού είναι μέρος της ολοκληρω­μένης αναρριχητικής εμπειρίας.
Άρθρο 5. Οι ευθύνες των Οδηγών Βουνού και Άλλων Αρχηγών
Οι επαγγελματίες οδηγοί βουνού ή άλλοι αρχηγοί και μέλη ομάδων θα πρέπει να κατανοήσουν τους ρόλους τους και να δείχνουν σεβασμό στις ελευθερίες και τα δικαιώματα άλλων ομάδων και ατόμων. Με στόχο να είναι άριστα προετοιμασμένοι οι οδηγοί, οι αρχηγοί και τα μέλη ομάδων θα πρέπει να κατανοούν τις απαιτήσεις, τους κινδύνους και την επικιν­δυνότητα του εγχειρήματος τους, να έχουν τις κατάλληλες ικανότητες, την εμπειρία και το σωστό εξοπλισμό και να ελέγχουν διαρκώς τις καιρικές συνθήκες.
Άρθρο 6. Καταστάσεις Έκτακτης Ανάγκης Ετοιμοθάνατοι και θάνατος
Με σκοπό να είναι προετοιμασμένοι για κατα­στάσεις έκτακτης ανάγκης και περιπτώσεις που περιλαμβάνουν σοβαρά ατυχήματα και θάνατο όλοι όσοι συμμετέχουν στα αθλήματα βουνού θα πρέπει ρητά να κατανοήσουν τους κινδύνους και την επικινδυνότητα καθώς και την ανάγκη να διαθέτουν τις κατάλληλες ικα­νότητες, γνώσεις και εξοπλισμό. Όλοι οι συμ­μετέχοντες θα πρέπει να είναι έτοιμοι να βοη­θήσουν τους άλλους στην περίπτωση έκτα­κτης ανάγκης ή ατυχήματος και επίσης να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες μιας τραγωδίας.
Άρθρο 7. Πρόσβαση και Προστασία
Πιστεύουμε πως η ελευθερία της πρόσβασης στα βουνά και τα βράχια με υπευθυνότητα είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα, θα πρέπει πάντα να ασκούμε τις δραστηριότητες μας δείχνοντας την ανάλογη ευαισθησία προς το περιβάλλον και να είμαστε προπομποί για την προστασία της φύσης. Σεβόμαστε τους περιο­ρισμούς πρόσβασης και τους κανονισμούς που έχουν συμφωνηθεί με τους αναρριχητές και τις αρχές ή οργανώσεις για την προστασία της φύσης.
Άρθρο 8. Το Στυλ
Η ποιότητα της εμπειρίας και το πως επιλύου­με ένα πρόβλημα είναι πιο σημαντικά από την επίλυση του ίδιου του προβλήματος. Στηρίζουμε ένθερμα την αρχή του να μην αφήνουμε ίχνη.
Άρθρο 9. Οι πρώτες αναβάσεις
Η πρώτη ανάβαση σε μια διαδρομή ή βουνό είναι μια πράξη δημιουργίας. Πρέπει τουλάχι­στον να επιχειρείται με τον καλύτερο τρόπο, συμβατό προς τις παραδόσεις της περιοχής και να αποδεικνύει την υπευθυνότητα απέναντι στην τοπική αναρριχητική κοινότητα και τις ανάγκες των μελλοντικών αναρριχητών.
Άρθρο 10. Χορηγίες, Διαφήμιση και Δημό­σιες Σχέσεις
Η συνεργασία μεταξύ των χορηγών και των αθλητών πρέπει να είναι μια επαγγελματική σχέση που υπηρετεί τα συμφέροντα των αθλη­μάτων βουνού. Είναι αποκλειστική ευθύνη της κοινότητας των ορεινών αθλημάτων σε όλο το φάσμα της να εκπαιδεύσει και να πληροφορή­σει τα μέσα ενημέρωσης και το κοινό στηρίζο­ντας αυτές τις επιλογές.




Β' Τα Αξιώματα και οι Βασικές Αρχές της Διακήρυξης του Τυρόλου:
(Αναλυτική παρουσίαση των άρθρων)

Άρθρο 1. - Η Ατομική Ευθύνη
Οι ορειβάτες και οι αναρριχητές ασκούν το άθλημα του κάτω από συνθήκες όπου υπάρ­χει κίνδυνος ατυχήματος και η εξωτερική βοήθεια μπορεί να μην είναι διαθέσιμη. Με αυτό κατά νου ασκούν τη δραστηριότητα τους αυτή με δική τους ευθύνη και είναι υπό­λογοι για την ασφάλεια τους. Οι πράξεις των ατόμων δεν θα πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τους γύρω τους ούτε και το περιβάλλον.
1. Επιλέγουμε τους στόχους μας σύμφωνα με τις δικές μας ικανότητες ή εκείνες της ομά­δας μας και ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στο βουνό. Η αναβολή της ανά­βασης αποτελεί επίσης έγκυρη επιλογή.
2. Διασφαλίζουμε ότι έχουμε την κατάλληλη εκπαίδευση για το στόχο μας, ότι έχουμε σχεδιάσει την ανάβαση και το ταξίδι μας προσεκτικά και έχουμε κάνει τις απαραίτη­τες προετοιμασίες.
3. Διασφαλίζουμε ότι είμαστε κατάλληλα εξο­πλισμένοι σε κάθε εξόρμηση και ότι γνωρί­ζουμε πως να χρησιμοποιούμε τον εξοπλι­σμό μας.

Άρθρο 2 - Το Ομαδικό Πνεύμα
Τα μέλη μιας ομάδας θα πρέπει να είναι έτοι­μα να συμβιβαστούν ώστε να υπάρχει ισορ­ροπία ανάμεσα στα συμφέροντα και τις ικα­νότητες όλη της ομάδας.

1. Κάθε μέλος της ομάδας πρέπει να μεριμνά και να αναλαμβάνει την ευθύνη για την ασφάλεια των υπολοίπων μελών της ομά­δας του.
2. Κανένα μέλος της ομάδας δεν πρέπει να εγκαταλείπεται μόνο του πίσω, εάν αυτό θέτει σε κίνδυνο την καλή κατάσταση της υγείας του.
Άρθρο 3 - Η Αναρρίχηση και η Κοινότητα των Ορειβατών
Οφείλουμε στα άτομα που συναντάμε στα βράχια και τα βουνά ίσο μέρος καλοσύνης και σεβασμού. Ακόμα και σε συνθήκες απο­μόνωσης και σε καταστάσεις που καταβάλλουν ψυχολογικά θα πρέπει να φερόμαστε στους άλλους όπως ακριβώς θα θέλαμε να μας συμπεριφέρονται.
1. Κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να μη θέσου­με σε κίνδυνο άλλους και τους προειδοποι­ούμε για τους πιθανούς κινδύνους.
2. Εξασφαλίζουμε ότι δεν γίνονται διακρίσεις εις βάρος κανενός μέλους της ομάδας μας.
3. Ως επισκέπτες, σεβόμαστε τους κανόνες που ισχύουν στην περιοχή.
4. Δεν εμποδίζουμε και δεν ενοχλούμε τους άλλους περισσότερο απ' ότι είναι απαραί­τητο. Αφήνουμε τις ταχύτερες ομάδες να περάσουν. Δεν καταλαμβάνουμε διαδρο­μές που άλλοι περιμένουν να σκαρφαλώ­σουν.
5. Οι εκθέσεις μας για τις αναρριχήσεις θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν πιστά και λεπτομερώς τα πραγματικά γεγονότα.
Άρθρο 4 - Επίσκεψη σε Ξένες Χώρες
Ως φιλοξενούμενοι σε ξένους πολιτισμούς, θα πρέπει πάντα να φερόμαστε με ευγένεια και μετριοπάθεια προς τους κατοίκους του κράτους - τους οικοδεσπότες μας. θα δεί­ξουμε σεβασμό στα ιερά βουνά και άλλους ιερούς τόπους ενώ παράλληλα θα προσπα­θούμε να ωφελήσουμε και να βοηθήσουμε την τοπική οικονομία και τους κατοίκους. Η κατανόηση ενός ξένου πολιτισμού είναι μέρος της ολοκληρωμένης αναρριχητικής εμπειρίας.
1. Συμπεριφερόμαστε πάντα στους κατοίκους της χώρας που μας φιλοξενεί με ευγένεια, ανοχή και σεβασμό.
2. Τηρούμε πιστά οποιουσδήποτε κανονισμούς αναρρίχησης που επιβάλλει η χώρα που μας φιλοξενεί.
3. Συνιστάται να έχουμε ενημερωθεί για την ιστορία, την κοινωνία, την πολιτική δομή, τις τέχνες και τη θρησκεία της χώρας που επι­σκεπτόμαστε πριν αρχίσει το ταξίδι μας για να αυξηθεί η κατανόηση μας για το λαό της και το περιβάλλον της. Σε περίπτωση πολι­τικής αστάθειας πρέπει να αναζητήσουμε καθοδήγηση από τις αρχές.
4. θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε μερικά βασικά στοιχεία της γλώσσας που ομιλείται
στη φιλοξενούσα χώρα: τύπους χαιρετι­σμών, παρακαλώ, ευχαριστώ, ημέρες της εβδομάδας, η ώρα, οι αριθμοί κ.λ.π. Είναι εκπληκτικό όταν διαπιστώνουμε πόσο αυτή η μικρή επένδυση βελτιώνει την ποιότητα της επικοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο συμ­βάλλουμε στην κατανόηση μεταξύ των δια­φορετικών πολιτισμών.
5. Δεν πρέπει ποτέ να χάσουμε την ευκαιρία να μοιραστούμε τις αναρριχητικές μας ικανό­τητες με τους ντόπιους που ενδιαφέρονται. Κοινές αποστολές με αναρριχητές από τη χώρα υποδοχής είναι το καλύτερο σκηνικό για ανταλλαγή εμπειριών.
6. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να προ­σβάλλουμε το θρησκευτικό συναίσθημα των οικοδεσποτών μας. Για παράδειγμα θα πρέπει να αποφεύγουμε την επίδειξη γυμνού δέρματος, σε μέρη όπου αυτό δεν είναι αποδεκτό για θρησκευτικούς ή κοινω­νικούς λόγους. Αν κάποιες εκφράσεις άλλων θρησκειών δεν είναι κατανοητές δεί­χνουμε ανοχή και αποφεύγουμε να ασκού­με κριτική.
7. Δίνουμε κάθε δυνατή βοήθεια στους ντόπιους που έχουν την ανάγκη μας. Ο για­τρός μιας αποστολής μπορεί να συντελέσει στην αισθητή διαφορά στη ζωή ενός σοβα­ρά άρρωστου ατόμου.
8. Για να ωφεληθούν οι ορεινές κοινότητες οικονομικά, αγοράζουμε τοπικά προϊόντα, εάν αυτό είναι εφικτό, και επωφελούμαστε από τις τοπικές υπηρεσίες.
9. Πρέπει να ενθαρρύνουμε και αυξήσουμε τη βοήθεια μας στις ορεινές κοινότητες εισά­γοντας και στηρίζοντας τη δημιουργία υπο­δομής που οδηγεί στη βιώσιμη ανάπτυξη αυτών των περιοχών. Για παράδειγμα εκπαί­δευση και υπηρεσίες εκπαίδευσης ή οικολο­γικά συμβατές οικονομικές επιχειρήσεις.
Άρθρο 5 - Οι ευθύνες των Οδηγών Βουνού και Άλλων Αρχηγών
Οι επαγγελματίες οδηγοί βουνού, άλλοι αρχηγοί και μέλη ομάδων θα πρέπει να κατα­νοήσουν τους ρόλους τους και να δείχνουν σεβασμό στις ελευθερίες και τα δικαιώματα άλλων ομάδων και ατόμων. Με στόχο να είναι άριστα προετοιμασμένοι οι οδηγοί, οι αρχηγοί και τα μέλη ομάδων θα πρέπει να κατανοούν τις απαιτήσεις, τους κινδύνους και την επικινδυνότητα του εγχειρήματος τους, να έχουν τις κατάλληλες ικανότητες, την εμπειρία και το σωστό εξοπλισμό και να ελέγχουν διαρκώς τις καιρικές συνθήκες.
1.0 οδηγός ή αρχηγός πληροφορεί τον πελά­τη του ή την ομάδα για τον ενυπάρχοντα κίνδυνο μιας ανάβασης και το επίπεδο επι­κινδυνότητας και αν αυτοί είναι ιδιαίτερα έμπειροι τους εμπλέκει στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
2. Η επιλεγμένη διαδρομή θα πρέπει να αντα­ποκρίνεται στις ικανότητες του πελάτη ή της ομάδας για να διασφαλιστεί η απολαυ­στική και εποικοδομητική εμπειρία.
3. Εάν είναι απαραίτητο ο οδηγός ή αρχηγός επισημαίνει τα όρια της δικής του ικανότη­τας και όπου αυτό είναι εφικτό παραπέμπει τους πελάτες του ή ομάδες σε πιο ικανούς συναδέλφους του. Είναι ευθύνη των πελα­τών και των μελών των ομάδων να επισημά­νουν, εάν πιστεύουν πως ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα μεγάλος και ότι θα πρέπει να ακο­λουθηθεί η τακτική της υποχώρησης ή κάποια άλλη εναλλακτική λύση.
4. Σε περιπτώσεις όπως ιδιαίτερα επικίνδυνες αναρριχήσεις και αναβάσεις σε μεγάλο υψόμετρο οι οδηγοί και οι αρχηγοί θα πρέπει να ενημερώσουν προσεκτικά τους πελά­τες τους και τις ομάδες ώστε να διασφαλι­στεί ότι όλοι είναι ενήμεροι περί των ορίων υποστήριξης που οι οδηγοί και οι αρχηγοί μπορούν να παρέχουν.
5. Οι τοπικοί οδηγοί θα πρέπει να πληρο­φορούν τους επισκέπτες συναδέλφους τους για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής τους και τις ισχύουσες συνθήκες.
Άρθρο 6 - Καταστάσεις Έκτακτης Ανάγκης, Ετοιμοθάνατοι και θάνατος
Με σκοπό να είναι προετοιμασμένοι για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και περιπτώ­σεις που περιλαμβάνουν σοβαρά ατυχήματα και θάνατο όλοι όσοι συμμετέχουν στα αθλή­ματα βουνού θα πρέπει ρητά να κατανοή­σουν τους κινδύνους και την επικινδυνότητα καθώς και την ανάγκη να διαθέτουν τις κατάλληλες ικανότητες, γνώσεις και εξοπλι­σμό. Όλοι οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι έτοιμοι να βοηθήσουν τους άλλους στην περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή ατυχή­ματος και επίσης να είναι έτοιμοι να αντιμε­τωπίσουν τις συνέπειες μιας τραγωδίας.
1. Το να βοηθήσουμε κάποιον που κινδυνεύει έχει την απόλυτη προτεραιότητα απέναντι σε οποιουσδήποτε στόχους που έχουμε θέσει για τον εαυτό μας στο βουνό. Το να σώσουμε μια ζωή ή να προλάβουμε την επι­δείνωση της υγείας ενός τραυματία έχει μεγαλύτερη αξία από τη δυσκολότερη πρώ­τη ανάβαση.
2. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης αν η εξω­τερική βοήθεια δεν είναι διαθέσιμη και μπο­ρούμε οι ίδιοι να βοηθήσουμε, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να παρέχουμε στα άτομα που έχουν ανάγκη, όλη τη δυνα­τή υποστήριξη που χρειάζονται χωρίς όμως να θέσουμε αδικαιολόγητα τον εαυτό μας σε κίνδυνο.
3. Πρέπει να δίνονται όλες οι δυνατές ανέσεις σε κάποιον που είναι τραυματισμένος ή ετοιμοθάνατος παράλληλα με οποιαδήποτε βοήθεια που μπορεί να τον κρατήσει στη ζωή.
4. Σε απομακρυσμένες περιοχές αν δεν είναι δυνατόν να περισώσουμε τη Σορό του νεκρού θα πρέπει να καταγραφεί η τοποθε­σία όσο πιο πιστά γίνεται με στοιχεία για την ταυτότητα του θανόντος.
5. Τα προσωπικά αντικείμενα, όπως η φωτο­γραφική μηχανή, το ημερολόγιο, το σημει­ωματάριο, φωτογραφίες, γράμματα και άλλα προσωπικά είδη πρέπει να φυλαχτούν και να παραδοθούν στους οικείους του θανόντος.
6. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να δημο­σιευθούν εικόνες του θανόντος χωρίς
προηγουμένη συναίνεση των οικείων του.

Άρθρο 7 - Πρόσβαση και Προστασία
Πιστεύουμε πως η ελευθερία της πρόσβα­σης στα βουνά και τα βράχια με υπευθυνό­τητα είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα, θα πρέ­πει πάντα να ασκούμε τις δραστηριότητες μας δείχνοντας την ανάλογη ευαισθησία προς το περιβάλλον και να είμαστε προπο­μποί για την προστασία της φύσης. Σεβόμαστε τους περιορισμούς πρόσβασης και τους κανονισμούς που έχουν συμφωνηθεί με τους αναρριχητές και τις αρχές ή οργανώ­σεις για την προστασία της φύσης.

1. Σεβόμαστε τα μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία της άγριας φύσης και ζωής στα βουνά και τα βράχια και φροντίζουμε να τηρούνται οι κανονισμοί και από τους συντρόφους μας. Αποφεύγοντας να κάνου­με θόρυβο ελαττώνουμε την παρενόχληση της άγριας ζωής.
2. Εάν είναι δυνατόν, πλησιάζουμε στον προ­ορισμό μας χρησιμοποιώντας τη δημόσια συγκοινωνία ή αυτοκίνητα κοινής χρήσης για να μειώσουμε την κίνηση στους δρό­μους.
3. Για να αποφευχθεί η διάβρωση και να μην ενοχλούμε την άγρια ζωή, μένουμε σε μονοπάτια κατά την ανάβαση και κατάβαση και στην άγρια φύση, επιλέγουμε τη δια­δρομή που είναι πιο φιλική προς το περι­βάλλον.
4. Κατά τη διάρκεια των περιόδων επώασης και ενφωλεασμού των πουλιών που κατοι­κούν σε βράχους, σεβόμαστε τους εποχια­κούς περιορισμούς στην πρόσβαση. Μόλις μάθουμε ότι ισχύει η περίοδος επώασης θα πρέπει να ενημερώσουμε τους συντρόφους-μας και να βεβαιωθούμε ότι δεν θα πλησιά­σουν τις φωλιές των νεοσσών.
5. Κατά τη διάρκεια των πρώτων αναβάσεων πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι δεν θέτουμε σε κίνδυνο τους βιότοπους σπανίων ειδών ζώων και φυτών. Εξοπλίζοντας και ανα­πτύσσοντας τις διαδρομές, θα πρέπει να λαμβάνουμε κάθε προφύλαξη για να ελαχι­στοποιηθεί η οποιαδήποτε επίπτωση στο περιβάλλον.
6. Οι μεγάλες επιπτώσεις του να κάνουμε δημοφιλείς κάποιες περιοχές ασφαλίζο­ντας διαδρομές από πάνω θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ' όψιν. Ο διαρκώς αυξα­νόμενος αριθμός αναρριχητών μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα πρόσβασης.
7. Ελαχιστοποιούμε τη φθορά στα βουνά χρη­σιμοποιώντας τη λιγότερο επιβλαβή τεχνική ασφάλισης.
8. Όχι μόνο πρέπει να μεταφέρουμε τα απορ­ρίμματα μας μακριά από τα βουνά, αλλά και να συλλέγουμε όσα άφησαν οι άλλοι πίσω τους.
9. Όταν δεν υπάρχουν χώροι υγιεινής, θα πρέ­πει να κρατάμε ικανή απόσταση από κατοι­κίες, χώρους κατασκήνωσης, χείμαρρους, ποτάμια ή λίμνες κατά τις κενώσεις μας και να λαμβάνουμε τα απαραίτητα μέτρα για να αποφευχθεί φθορά στο οικοσύστημα. Απο­φεύγουμε να προσβάλλουμε την αισθητική άλλων ατόμων. Σε πολυσύχναστες περιο­χές με χαμηλό ποσοστό βιολογικής δρα­στηριότητας οι αναρριχητές θα πρέπει να μπουν στον κόπο να συσκευάσουν τις κενώ­σεις τους.
10. Διατηρούμε το χώρο κατασκήνωσης καθα­ρό αποφεύγοντας να δημιουργούμε πολλά απορρίμματα ή επιλέγουμε να τα πετάμε σε κατάλληλο μέρος. Όλος ο αναρριχητικός εξοπλισμός - σταθερά σχοινιά, σκηνές και φιάλες οξυγόνου - πρέπει να μην εγκατα­λείπονται στο βουνό.
11. Η κατανάλωση ενέργειας θα πρέπει να μειώνεται στο ελάχιστο. Ιδιαίτερα σε χώρες που έχουν έλλειψη ξυλείας, αποφεύγουμε το οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω μείωση των δασών. Σε χώρες με επα­πειλούμενα δάση θα πρέπει να μεταφέρου­με αρκετά καύσιμα για την προετοιμασία του φαγητού όλων των μελών της αποστο­λής.
12. Η χρήση του ελικοπτέρου θα πρέπει να μειώνεται στο ελάχιστο εκεί που αποτελεί απειλή για τη φύση ή τον πολιτισμό.
13. Όταν υπάρχει διαμάχη πάνω σε θέματα πρόσβασης οι γαιοκτήμονες, οι αρχές και οι σύλλογοι θα πρέπει να διαπραγματευ­θούν για να βρουν λύσεις που θα ικανοποι­ούν όλες τις πλευρές.
14. Λαμβάνουμε ενεργά μέρος στην επιβολή αυτών των κανονισμών, ιδιαίτερα δημοσιο­ποιώντας τους και συμμετέχοντας στην δημιουργία της απαραίτητης υποδομής.
15. Μαζί με τους ορειβατικούς συλλόγους κα άλλες περιβαλλοντικές ομάδες είμαστε προπομποί σε πολιτικό επίπεδο να προστα­τέψουμε τον τόπο κατοικίας των ζώων και το περιβάλλον.

Άρθρο 8 - Το Στυλ
Η ποιότητα της εμπειρίας και το πως επιλύ­ουμε ένα πρόβλημα είναι πιο σημαντικά από την επίλυση του ίδιου του προβλήματος. Στηρίζουμε ένθερμα την αρχή του να μην αφήνουμε ίχνη. 1. Στόχος μας είναι να διατηρήσουμε τον αυθεντικό χαρακτήρα όλων των αναρριχή­σεων, και ιδιαίτερα εκείνων που έχουν ιστο­ρική σημασία. Αυτό σημαίνει πως οι αναρ­ριχητές δεν θα έπρεπε να αυξήσουν τα σταθερά σημεία ασφάλισης στις ήδη υπάρ­χουσες διαδρομές. Εξαίρεση γίνεται μόνο όταν υπάρχει τοπικά κοινή συμφωνία -συμπεριλαμβανόμενης και της συγκατάθε­σης του αναρριχητή που άνοιξε τη διαδρο­μή - να γίνει αναβάθμιση στο επίπεδο της σταθερής προστασίας τοποθετώντας νέα υλικά ή αφαιρώντας τα παλιά.

2. Σεβόμαστε τη πολυμορφία της τοπικής παράδοσης και δεν προσπαθούμε να επι­βάλλουμε την άποψη μας σε άλλες σχολές αναρρίχησης - ούτε δεχόμαστε την επιβο­λή άλλων απόψεων.
3. Τα βράχια και τα βουνά είναι μια περιορι­σμένη πηγή περιπέτειας που πρέπει να μοι­ραζόμαστε με άλλους αναρριχητές με πολ­λά ενδιαφέροντα και για πολλές γενιές ακό­μα. Αντιλαμβανόμαστε ότι οι επόμενες γενιές θα χρειαστούν να ανακαλύψουν
τους αποκλειστικά δικούς τους τρόπους ΝΕΩΝ περιπετειών στο πλαίσιο αυτής της ήδη περιορισμένης πηγής. Φροντίζουμε να αξιοποιήσουμε τα βουνά και τα βράχια με τρόπο ώστε να μην υποκλέπτουμε τις ευκαιρίες από τις μελλοντικές γενιές.
4. Σε μέρη που επιτρέπεται η χρήση βυσμά­των, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιού­νται οι διαδρομές, τμήματα βράχων, ή ολό­κληρες ορθοπλαγιές χωρίς βύσματα για να υπάρχει καταφύγιο για την περιπέτεια και να δείξουμε τον ανάλογο σεβασμό σε δια­φορετικά αναρριχητικά συμφέροντα.
5. Οι διαδρομές που είναι ασφαλισμένες με φυσικό τρόπο προσφέρουν τον ίδιο βαθμό ευχαρίστησης με εκείνες που είναι τεχνητά ασφαλισμένες, θα πρέπει οι περισσότεροι αναρριχητές να μάθουν να τοποθετούν φυσικά σημεία ασφάλισης και να εκπαιδευ­τούν με τέτοιο τρόπο ώστε να αποδεχτούν ότι αυτό προσφέρει περισσότερη περιπέ­τεια και πλούσιες εμπειρίες με την ανάλογη ασφάλεια όταν κατέχουμε την τεχνική.
6. Στην περίπτωση διαμάχης μεταξύ διαφορε­τικών ομάδων, οι αναρριχητές θα πρέπει να επιλύσουν τις διαφορές τους χρησιμοποιώ­ντας το διάλογο και τη διαπραγματευτική τους ικανότητα για να αποφευχθεί η ενδε­χόμενη απαγόρευση πρόσβασης.
7. Οι εμπορικές πιέσεις δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να επηρεάσουν το ήθος ενός ατόμου ή μιας περιοχής.
8. Το καλό στυλ στα μεγάλα βουνά προϋποθέ­τει την απουσία χρήσης σταθερών σχοι­νιών, ουσιών που βελτιώνουν την επίδοση ή φιαλών οξυγόνου.

Άρθρο 9 - Οι πρώτες Αναβάσεις
Η πρώτη ανάβαση σε μια διαδρομή ή βουνό είναι μια πράξη δημιουργίας. Πρέπει τουλά­χιστον να επιχειρείται με τον καλύτερο τρό­πο, συμβατό προς τις παραδόσεις της περιοχής και να αποδεικνύει την υπευθυνό­τητα απέναντι στην τοπική αναρριχητική κοι­νότητα και τις ανάγκες των μελλοντικών αναρριχητών.

1. Οι πρώτες αναβάσεις θα πρέπει να γίνονται με σεβασμό προς το περιβάλλον και σύμ­φωνα με τους τοπικούς κανονισμούς, την επιθυμία των γαιοκτημόνων και τις πνευμα­τικές αξίες των κατοίκων της περιοχής.
2. Δεν πρέπει να παραμορφώνουμε τα βράχια κόβοντας ή προσθέτοντας λαβές.
3. Στις αλπικές περιοχές, οι πρώτες αναβάσεις πρέπει να γίνονται «από κάτω» (χωρίς προ-εγκαταστημένα σημεία ασφάλισης από πάνω).
4. Αφού έχει αποδοθεί ο απαιτούμενος σεβα­σμός προς τις τοπικές παραδόσεις, είναι αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του πρώτου αναρριχητή να καθορίσει το επίπεδο των σταθερών σημείων προστασίας της δια­δρομής του (Λαμβάνοντας υπ' όψιν τις προ­τάσεις του άρθρου 8).
5. Στις περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί ειδικά προστατευόμενες ή φυσικοί βιότοποι από τους αρμόδιους και τις τοπικές επιτρο­πές πρόσβασης η χρήση των βυσμάτων θα πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο για να διατηρηθεί το δικαίωμα πρόσβασης.
6. Κατά τις πρώτες αναβάσεις τεχνικής αναρ­ρίχησης η διάνοιξη οπών με τρυπάνι και η τοποθέτηση σταθερών σημείων ασφάλισης θα πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο (τα βύσματα θα πρέπει να αποφεύγονται ακό­μα και στα σημεία αλλαγών εκτός εάν είναι απολύτως απαραίτητα).
7. Οι διαδρομές περιπέτειας θα πρέπει να μεί­νουν όσο φυσικές γίνεται, κάνοντας χρήση σημείων ασφάλισης που αφαιρούνται, όπου αυτό είναι εφικτό, και χρήση βυσμάτων όταν αυτό είναι απαραίτητο πάντα με σεβα­σμό στην τοπική παράδοση.
8.0 ανεξάρτητος χαρακτήρας των παρακείμε­νων διαδρομών δεν πρέπει να διακυβεύε­ται.
9. Στις εκθέσεις των πρώτων αναβάσεων, είναι βασικό να αναφέρονται οι λεπτομέρειες όσο πιο πιστά γίνεται. Η εντιμότητα και η ακεραιότητα του κάθε αναρριχητή δεν αμφισβητούνται παρά μόνον όταν υπάρ­χουν στοιχεία που τη διακυβεύουν.
10. Τα βουνά μεγάλου υψομέτρου είναι μια πεπερασμένη πηγή. Προτρέπουμε τους αναρριχητές να χρησιμοποιήσουν το καλύ­τερο στυλ ανάβασης.

Άρθρο 10 - Χορηγίες, Διαφήμιση και Δημό­σιες Σχέσεις
Η συνεργασία μεταξύ των χορηγών και των αθλητών πρέπει να είναι μια επαγγελματική σχέση που υπηρετεί τα συμφέροντα των αθλημάτων βουνού. Είναι αποκλειστική ευθύνη της κοινότητας των ορεινών αθλημά­των σε όλο το φάσμα της να εκπαιδεύσει και να πληροφορήσει τα μέσα ενημέρωσης και το κοινό στηρίζοντας αυτές τις επιλογές.

1. Η αμοιβαία κατανόηση μεταξύ του αθλητή και του χορηγού είναι απαραίτητη για να καθορισθούν οι κοινοί στόχοι. Η πολυμορ­φία των αθλημάτων βουνού απαιτεί σαφή προσδιορισμό των ειδικών γνώσεων του αθλητή και του χορηγού για να μεγιστοποι­ηθούν οι ευκαιρίες.
2. Για να διατηρήσουν και να βελτιώσουν το επίπεδο των επιδόσεων τους οι αναρριχη­τές εξαρτώνται από τη διαρκή υποστήριξη των χορηγών τους. Γι' αυτό το λόγο είναι σημαντικό, οι χορηγοί να στηρίζουν τους συνεργάτες τους ακόμα και μετά μια σειρά αποτυχιών. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει ο χορηγός να πιέζει τον αναρριχητή για επιδόσεις.
3. Για να υπάρχει διαρκής παρουσία στα μέσα ενημέρωσης, θα πρέπει να υφίστανται σαφείς δίοδοι επικοινωνίας που θα είναι καλά οργανωμένες και θα συντηρούνται.
4. Οι αναρριχητές θα πρέπει να προσπαθούν να αναφέρουν τη δραστηριότητα τους με ρεαλιστικό τρόπο. Μία σαφής και λεπτομε­ρής έκθεση όχι μόνο τονίζει την αξιοπιστία του αναρριχητή αλλά και την καλή φήμη του αθλήματος του.
5. Ο αθλητής είναι κυριολεκτικά υπεύθυνος για την εκπροσώπηση του ήθους, του σωστού τρόπου της κοινωνικής και περι­βαλλοντικής ευθύνης στον χορηγό του και στα μέτρα ενημέρωσης όπως ορίζεται από τη Διακήρυξη του Τυρόλου.




ΜΕΡΟΣ 2ο - Η ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΡΡΙΧΗΤΙΚΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ:
(Μορφές Ορειβασίας)
Η σύγχρονη αναρρίχηση περιλαμβάνει ένα μεγάλο φάσμα δραστηριοτήτων από την πεζο­πορία έως το bouldering μέχρι την αναρρίχη­ση βράχου και την ορειβασία. Η ορειβασία περιλαμβάνει και τις ακραίες μορφές αλπινισμού μεγάλου υψομέτρου και αναρριχητικές αποστολές στις Άνδεις ή τα Ιμαλάια. Αν και η διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις διάφο­ρες μορφές αναρρίχησης δεν είναι καθόλου άκαμπτες, η ακόλουθη κατηγοριοποίηση καθι­στά δυνατό να παρουσιαστεί η ευρεία ποικιλία των σύγχρονων αθλημάτων βουνού με πιο συνοπτικό τρόπο.

Πεζοπορία και Trekking
Η πεζοπορία προς τα ορεινά καταφύγια, διά­σελα και κορυφές της υποαλπικής ζώνης είναι η πιο διαδεδομένη μορφή ορειβασίας. Η πολυήμερη πεζοπορία σε υψηλά βουνά, ιδιαί­τερα εκτός της πεπατημένης, αναφέρεται σήμερα με τον όρο trek. Η πεζοπορία μετα­τρέπεται σε μια πιο απαιτητική μορφή ορειβα­σίας εφ' όσον πρέπει να χρησιμοποιηθούν και τα χέρια για προώθηση.


Αναρρίχηση σε Via Ferratas
Διαδρομές σε απότομο βραχώδες έδαφος εξοπλισμένες με συρματόσχοινα και σιδερένια σκαλιά γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς. Ο στί­βος που μέχρι τώρα χρησιμοποιούνταν για τεχνική αναρρίχηση βράχου γίνεται προσιτός μέσω μιας περίπλοκης υποδομής και ειδικά συστήματα προστασίας.


Η Κλασσική Ορειβασία
Ο ορειβάτης αυτής της κατηγορίας θα αναρ­ριχηθεί σε βράχο με βαθμό δυσκολίας 3 της UIAA και θα μπορεί να αναρριχηθεί σε πεδίο με κλίση 40° σε πάγο και χιόνι. Οι χαρακτηρι­στικοί στόχοι σε αυτή την κατηγορία αναρρίχησης είναι οι κανονικές διαδρομές προς τις κορυφές της αλπικής ζώνης.


Το ορειβατικό σκι
Οι οπαδοί αυτής της κλασσικής μορφής αλπινισμού χρησιμοποιούν αλπικά χιονοπέδιλα ή χιονοπέδιλα telemark για να ανέβουν στα βου­νά ή να διασχίσουν ολόκληρες οροσειρές. Δεδομένης της περιπλοκότητας των ικανοτή­των που απαιτούνται, αυτό το άθλημα κατα­τάσσεται μεταξύ των πιο απαιτητικών - και επι­κίνδυνων μορφών ορειβασίας.


Το Bouldering
Η αναρρίχηση Bouldering σε δύσκολα τμήμα­τα βράχου κοντά στο έδαφος γίνεται συνήθως χωρίς σχοινί. Ο εξοπλισμός που επιτρέπεται είναι τα αναρριχητικά παπούτσια, ο σάκος μαγνησίας - και στις μέρες μας - το στρώμα για την ομαλή πτώση. Το Bouldering ασκείται σε φυσικά στρογγυλεμένα βράχια ή σε τεχνη­τά πεδία.

Η αναρρίχηση σε τεχνητά πεδία
Σήμερα οι περισσότεροι αναρριχητές χρησι­μοποιούν τεχνητούς αναρριχητικούς τοίχους, στο σπίτι τους, ή σε γυμναστήρια ή σε εξωτε­ρικούς χώρους για προπόνηση και ψυχαγω­γία. Ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός αναρριχητών δραστηριοποιείται αποκλειστικά σε τεχνητούς αναρριχητικούς τοίχους. Υπάρ­χουν επίσης νέες μορφές όπως η θεραπευτική αναρρίχηση και η αναρρίχηση ως τέχνη - για παράδειγμα ο χορός ή το μπαλέτο.

Αναρρίχηση Βράχου
Οι διαδρομές με μήκος 2-3 σχοινιών αποκα­λούνται αναρριχήσεις βράχου. Εξ αιτίας του μικρού τους μήκους και τη σχεδόν συνολικής απουσίας αντικειμενικών κινδύνων, η «ηθική» της ελεύθερης ανάβασης έχει γίνει διεθνώς αποδεκτή γι' αυτό τον τύπο αναρρίχησης τα τελευταία είκοσι χρόνια. Αυτό σημαίνει πως αρκεί μόνο να μην έχουν τοποθετηθεί σταθερά σημεία ασφάλισης στο βράχο για την προώθη­ση κατά τη διάρκεια της ανάβασης.


Η Διαρκής Αναρρίχηση
Εάν η αναρρίχηση σε μία διαδρομή έχει πάνω από τρεις ή πέντε σχοινιές αποκαλείται δια­δρομή διαρκούς αναρρίχησης.

Αναρρίχηση σε Μεγάλες Ορθοπλαγιές / Αναρρίχηση με Τεχνητά Μέσα
Σε αυτό το αναρριχητικό παιχνίδι που αναπτύ­χθηκε στην κοιλάδα Yosemite, οι αναρριχητές σκαρφαλώνουν διαδρομές που δεν μπορούν να γίνουν με ελεύθερη αναρρίχηση και ειδικά σχεδιασμένο εξοπλισμό. Αγωνίζονται να μειώ­σουν το άνοιγμα οπών για την τοποθέτηση ασφαλειών ή άλλα μέσα προώθησης όσο γίνε­ται περισσότερο, και αφήνουν ελάχιστα ίχνη αφού ολοκληρώσουν την ανάβαση.

Αλπική αναρρίχηση
Στο «Αλπικό παιχνίδι» οι αναρριχητές δεν έχουν μόνο να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που τίθενται από αυτήν καθ αυτήν την αναρρί­χηση αλλά και τους «αντικειμενικούς» κινδύ­νους ενός συχνά εχθρικού περιβάλλοντος στα ψηλά βουνά. Επειδή η επιβίωση συχνά δεν εξαρτάται μόνο από την ικανότητα να χειρίζε­ται κάποιος με ασφάλεια τα τεχνικά προβλή­ματα μιας διαδρομής αλλά επίσης από την ταχύτητα μιας ομάδας, οι άγραφοι κανόνες του αλπικού παιχνιδιού κατά παράδοση επι­τρέπουν τη χρήση καρφιών και σφηνών για προώθηση. Όμως, αρχίζοντας από το τέλος της δεκαετίας του '60, οι αρχές της ελεύθερης αναρρίχησης έχουν αρχίσει αυξητικά να εφαρ­μόζονται και στα ψηλά βουνά. Ενώ στην αρχή της νέας εποχής ο στόχος ήταν η ελεύθερη αναρρίχηση σε διαδρομές που κανονικά γίνο­νται με τεχνητά μέσα, δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος να εμφανισθούν καινούργιες δύσκο­λες αναρριχήσεις - που στήθηκαν σύμφωνα με τους πιο αυστηρούς κανόνες - στα βουνά. Αυτές περιλαμβάνουν εξαιρετικά τολμηρές διαδρομές περιπέτειας και απολαυστικές αθλητικές αναρριχήσεις. Μια σημαντική πλευρά της αλπικής αναρρίχη­σης είναι η ανάβαση σε διαδρομές πάγου, Αυτές ποικίλλουν από κλασσικές κάθετες δια­δρομές πάγου σε πολύ δύσκολα φουτουριστι­κά εγχειρήματα. Ένας τύπος αναρρίχησης πάγου που τελευταία έγινε ιδιαίτερα δημοφι­λής είναι η αναρρίχηση σε καταρράκτες πάγου, σταλακτίτες πάγου και γυάλινους βρά­χους. Οι σύγχρονες μεικτές διαδρομές πάγου - βράχου συχνά απαιτούν πολύ δύσκολες κινήσεις πάνω σε βράχο με χρήση κραμπόν και αξίνας πάγου (πιολέ). Το παιχνίδι αυτό διέπε­ται από τους κανόνες της ελεύθερης αναρρί­χησης. Οι διαδρομές πάγου και τα μεικτά πεδία ποικίλλουν από διαδρομές μιας σχοινιάς έως τολμηρές επιχειρήσεις σε υψηλότερες οροσειρές που διαρκούν πολλές εβδομάδες.

Υπερ-αλπική Αναρρίχηση
Αυτό το ορειβατικό άθλημα εφαρμόζει τους κανόνες της αλπικής αναρρίχησης σε έδαφος μεγάλου υψομέτρου σε οροσειρές έξι, επτά και οκτώ χιλιάδων μέτρων που προηγούμενα χρη­σιμοποιούνταν για παραδοσιακές αποστολές. Στην υπερ-αλπική αναρρίχηση τα σταθερά σχοινιά, η βοήθεια από εξωτερικές πηγές και η εγκατάσταση μιας αλυσίδας κατασκηνώσεων δεν είναι αποδεκτά.

Η Αναρρίχηση Αποστολών
Έχουν αναπτυχθεί δύο τύποι αυτής της δρα­στηριότητας: Ο πρώτος έχει ως λειτουργία να δώσει τη δυνατότητα στο μέγιστο αριθμό μελών να φθάσουν την μυθική κορυφή στις οροσειρές μεγάλου υψομέτρου δια της κανονι­κής οδού. Αυξάνουν τις πιθανότητες επιτυχίας χρησιμοποιώντας ελεύθερα βαστάζους, σταθε­ρά σχοινιά και φιάλες οξυγόνου. Εν αντιθέσει, η ακραία μορφή της αναρρίχησης αποστολών πασχίζει να σπρώξει τα όρια της τεχνικής δυσκολίας με την βοήθεια που ο σύγ­χρονος εξοπλισμός μπορεί να παρέχει: φιάλες οξυγόνου, σταθερά σχοινιά, μεταφερόμενες κατασκηνώσεις και αποθήκες εξοπλισμού.



ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ
1) Η ιεραρχία του Αναρριχητικού Παιχνιδιού
Ένα σύστημα κατηγοριοποίησης των διαφορετικών μορφών αναρρίχησης που πρότεινε ο Lito Tejada Flores, αποδείχτηκε χρήσιμο για να περιγράφουν οι πολλαπλές μορφές που έχει λάβει σήμε­ρα η αναρρίχηση. Κάθε ειδικός τύπος αναρριχητικού «παιχνιδιού» καθορίζεται από ένα ανεπίσημο σύνολο κανόνων, που διατυπώνονται με σκοπό να γίνεται η ενασχόληση όλο και πιο δύσκολη - και ως εκ τούτου ενδιαφέρουσα. Όσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος σε ένα συγκεκριμένο αναρριχητικό παιχνίδι εξ αιτίας του φυσικού περιβάλλοντος, τόσο πιο επιεικείς είναι οι περιορισμοί ως προς τη χρήση τεχνικού εξοπλισμού. Όσο λιγότεροι είναι οι αντικειμενικοί κίνδυνοι τόσο πιο αυστηροί γίνο­νται οι κανόνες.
2) Αναρρίχηση Περιπέτειας και Αθλητική Αναρρίχηση
Η ορολογία της σύγχρονης αναρρίχησης διαφοροποιεί μεταξύ τους το στυλ της περιπέτειας ή την παραδοσιακή αναρρίχηση και την αθλητική αναρρίχηση ή την προς «τέρψιν» αναρρίχηση. Η αναρ­ρίχηση περιπέτειας ή η παραδοσιακή αναρρίχηση περιλαμβάνουν τα εξής στοιχεία:
• Η επίδοση κρίνεται από το ποσοστό αντοχής στο στρες που απαιτείται για την ολοκλήρωση μιας διαδρομής.
• Ο αναρριχητής είναι υπεύθυνος για την τοποθέτηση προστατευτικών μέσων ή οφείλει να κάνει και χωρίς αυτά.
• Τα λάθη που γίνονται από τον αρχηγό μπορούν να έχουν άσχημες συνέπειες. Η Αθλητική αναρρίχηση χαρακτηρίζεται ως εξής:
• Η επίδοση κρίνεται από το βαθμό τεχνικής δυσκολίας της διαδρομής.
• Κυριαρχεί το στοιχείο της κίνησης και της αισθητικής της.
• Τα σημεία ασφάλισης εγγυώνται τέλεια προστασία.
• Εάν οι σύγχρονες τεχνικές ασφάλισης χρησιμοποιούνται κατάλληλα οι πτώσεις των «πρώτων» δεν τιμωρούνται αυστηρά.
Τα στυλ της Αναρρίχησης Περιπέτειας και της Αθλητικής Αναρρίχησης, εφαρμόζονται στα βράχια καθώς επίσης και στις αλπικές ορθοπλαγιές. Ανάμεσα στις καθαρές μορφές της αναρρίχησης περι­πέτειας και προς «τέρψιν» αναρρίχησης υπάρχουν πολυάριθμες υβριδικές μορφές. Τα διαφορετικά παιχνίδια και οι «φιλοσοφίες» ασφάλισης αντιστοιχούν στις αποκλίνουσες ατομικές ανάγκες των αναρριχητών. Η πληθώρα μορφών στα αθλήματα βουνού προσφέρει ευχαρίστηση και αυτο-εκπλήρωση για ένα μεγάλο αριθμό ατόμων - γεγονός που αντιμετωπίζουμε θετικά. Οι φίλοι της αθλητικής αναρρίχησης καθώς και οι οπαδοί της φιλοσοφίας της περιπέτειας έχουν κάθε δικαίωμα να σκαρφαλώνουν σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις ικανότητες τους. Ο απώτερος στόχος μας θα έπρεπε να είναι να διατηρήσουμε την πολυμορφία των στυλ αναρρίχη­σης και να τους δώσουμε το δικό τους χώρο.
*Σημείωση: Οι πιο πάνω διευκρινήσεις συμπεριλαμβάνονται στο κείμενο της Διακήρυξης και αναφέρονται στο δεύτερο μέρος της (πολυμορφία αναρριχητικού παιχνιδιού)
«Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από την έκδοση του "ΟΜΙΛΟΥ ΦΙΛΩΝ ΒΟΥΝΟΥ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑΣ"»

Δεν υπάρχουν σχόλια: