Cochise.

Cochise.

"Σκληρό Ξύλο - στη γλώσσα των Chiracahua Apache.

Chiricahua - Apache Chief (1812-1874).

Λίγα είναι γνωστά για τους προγόνους του Cochise, μόνο ότι ήταν απόγονος μιας μεγάλης σειράς αρχηγών και ανατράφηκε έτσι, ώστε να ακολουθήσει τα βήματά τους. Αν και οι Apache αρχηγοί δεν κληρονομούσαν τις θέσεις τους, αλλά μάλλον τις κέρδιζαν δείχνοντας τις ικανότητές τους και επηρεάζοντας τους άλλους, ο γιος ενός μεγάλου αρχηγού είχε ιδιαίτερη μεταχείριση και μια δυνατή ευκαιρία να γίνει και ο ίδιος αρχηγός. Τελετές και τελετουργικά συνόδευαν τους Αpache σε κάθε στάδιο της ζωής τους-από τη γέννησή τους ως το θάνατό τους. Όταν ο Cochise ήταν περίπου τεσσάρων ημερών (ένα μαγικό νούμερο για τους Αpache), ένας “shaman”, ή Άνθρωπος Γιατρός θα είχε φτιάξει μια ειδική κούνια γι’ αυτόν γνωστή σαν “tosch” και θα έβαζε μαζί ένα σακκουλάκι με γύρη ή το νύχι ενός “humminbird” για να τον προστατεύει από τις κακές δυνάμεις. Όταν θα μάθαινε να περπατάει, μια άλλη τελετή θα γιόρταζε το πρώτο του ζευγάρι μοκασσίνια, και την επόμενη Άνοιξη ένα τελετουργικό θα γινόταν για το πρώτο του κόψιμο μαλλιών. Καθένα από αυτά τα γεγονότα και εκατοντάδες άλλα ήταν κοινωνικές περιπτώσεις καθώς ήταν μέρος της θρησκείας των Αpache, με γλέντι, χορό και πολύ τραγούδι.
Ο Cochise διδάχτηκε τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των Apache, μόλις ήταν ικανός να τις καταλάβει. Από ιστορίες που του έλεγαν οι γονείς του, γνώρισε το Θεό των Apache, τον Usen, την Άσπρη Βαμμένη Γυναίκα (The White Painted Woman), το Παιδί του Νερού (Child of the Water), τα Πνεύματα των Βουνών (The Mountain Spirits) και τη δύναμη που λεγόταν “Power” που μαινόταν πριν το σύμπαν να περιληφθεί σε όλα τα πράγματα.
Η Δύναμη βρισκόταν στα πάντα, αλλά ήταν επίσης πιθανό ο Usen να ανταμείψει με το δώρο της Δύναμης ένα άτομο, δίνοντάς του ειδικές επιδεξιότητες και προαίσθηση. Ο Cochise έλαβε πολλά δώρα Δύναμης και οι Apache πίστευαν ότι ήταν αυτά τα δώρα που του επέτρεψαν να γίνει ένας επιτυχημένος πολεμιστής και αρχηγός.
Οι Apaches πίστευαν σε πολλά είδη Δύναμης-μερικά καλά και μερικά κακά-και αισθανόντουσαν ότι αυτές οι δυνάμεις βρίσκονταν σε συνεχή σύγκρουση. Αυτή η ιδέα εξηγεί τους εχθρούς στη ζωή τους και την ανάγκη να αγωνιστούν να επιβιώσουν σε μια χώρα που αν και ήταν πολή όμορφη, παρουσίαζε συνεχείς προκλήσεις.
Καλές οντότητες γνωστές ως Mountain Spirits πιστευόταν ότι είχαν ζήσει στις σπηλιές στην πατρίδα του Cochise. Οι Apaches πίστευαν ότι αυτά τα πνεύματα ήταν πολλοί ειδικοί προστάτες και μπορούσαν να βοηθήσουν με σημαντικές τελετές. Κάθε επιχείρηση θα ήταν λιγότερο επικερδής χωρίς τη βοήθειά τους. Έτσι, οι Apaches ένιωθαν ένα δυνατό σύνδεσμο με τα βουνά στην πατρίδα τους. Το να τα αφήσουν σήμαινε να βρεθούν χωρίς τα Πνεύματα των Βουνών.
Αν και οι Apaches έμεναν κοντά στα Πνεύματα των Βουνών, μετακινούνταν αρκετά συχνά μέσα στην επικράτειά τους. Οι γυναίκες μάζευαν τα υπάρχοντά τους και κάθε φορά που σταματούσαν, έφτιαχναν ένα “wickiup”-μια μικρή καλύβα θολωτού σχήματος καλυμμένη με βούρτσισμα από ζωικό λίπος. Οι γυναίκες των Apache ήταν υπεύθυνες για τις περισσότερες από τις καθημερινές δουλειές. Αν και δε θα περίμενε κανείς από τον Cochise να μαγειρεύει ή να καθαρίζει σαν ενήλικας, το να δουλεύει μαζί με τη μητέρα του όταν ήταν παιδί του δίδαξε ένα πολύτιμο μάθημα. Έμαθε ποτέ να μην παίρνει τη συμβολή της γυναίκας στην οικογένεια σα δεδομένη.
Χωρίς αμφιβολία ο Cochise διδάχθηκε τη σημασία της αυστηρής πνευματικής και φυσικής πειθαρχίας, όπως και τα υπόλοιπα παιδιά των Apache καθώς οι ζωές τους εξαρτώνταν από αυτή. Ο Cochise απομνημόνευσε κάθε βράχο, δέντρο και τρύπα στην περιοχή των Chiricahua. Ανέπτυξε υπομονή και αυτο-έλεγχο με το να στήνει ενέδρες σε ελάφια, που το δέρμα τους ήταν πολύτιμο στους Apaches, αλλά το κυνήγι τους ήταν πολύ δύσκολο. Μερικές φορές όταν ένα κοπάδι από ελάφια βοσκούσε στα ανοιχτά, ένας πολεμιστής αναγκαζόταν να περάσει ώρες σερνόμενος στο έδαφος πίσω από τα αγριόχορτα για να πλησιάσει αρκετά. Αν και αυτό το είδος του κυνηγιού μπορούσε να γίνει απογοητευτικό, βοήθησε τον Cochise να αναπτύξει δολιότητα, που θα του χρησίμευε στις επιδρομές.
Όταν ήταν 17 ή 18, έγινε “dikohe” ή μαθητευόμενος πολεμιστής, και του δόθηκε άλλο όνομα. Ονομάστηκε Goci, αργότερα παραφράστηκε σε Cochise. Οι Apaches είχαν διδαχθεί ότι “να πραγματοποιείς απροσδόκητα χτυπήματα” ή το να κλέβουν ύπουλα, ήταν ένας καλύτερος τρόπος για να μάθουν οι εχθροί σου ότι έχεις το πάνω χέρι, από τους σκοτωμούς που αναμφίβολα θα οδηγούσαν σε αντεκδίκηση και περισσότερη αιματοχυσία. Κατά τη εκτέλεση των συμφωνιών του, με τους Μεξικάνους και τους Αμερικάνους, έκλεβε άλογα κάτω από τη μύτη των εχθρών του, προσθέτοντας στη φήμη που είχε σαν άνθρωπος με πολλή δύναμη. Ήταν μόνο αφότου η οικογένειά του και το έθνος του είχαν υποστεί πολλές απώλειες, που οι επιδρομές του μετατράπηκαν σε εκδίκηση, και ακόμα και τότε, ο Cochise επέστρεφε πολλά άλογα κλεμμένα από αποστάτες Αpaches όταν δεν είχε εγκρίνει τις ενέργειές τους. Κατά τη διάρκεια της ζωής του οι εκπληκτικές επιδεξιότητές του που είχε σαν πολεμιστής ενέπνευσαν το σεβασμό των ανθρώπων του και τον τρόμο των εχθρών του, αλλά και οι φίλοι και οι Ινδιάνοι τον είχαν για τίμιο άνθρωπο.
Στο τέλος η επιδεξιότητα του Cochise σα διπλωμάτη, βοήθησε τους ανθρώπους του να κρατήσουν τα εδάφη που τόσο αγαπούσαν. Πολλοί έχουν πει ότι ήταν ο πιο δυνατός αρχηγός Apache στην ιστορία. Στο θάνατό του, αναφέρθηκε ότι οι άνθρωποί του θρηνούσαν δυνατά για περισσότερο από μια μέρα. Μετά το θάνατό του, η Κυβέρνηση έσπασε την ιστορική συνθήκη που είχαν κάνει με τον Cochise και μετακίνησαν τους Chiricahua από την αρχαία πατρίδα τους με τα βουνά στη ζεστή, επίπεδη, ξηρή έρημο της Arizona.
Πολλοί αρνήθηκαν να πάνε, και μετά την ήττα τους, στάλθηκαν σε φυλακή στη Florida ή πέθαναν στην Oklahoma από φυματίωση ή άλλες ασθένειες. Για τους περισσότερους από τους Chiricahua, η μέρα που άφησαν τον καταυλισμό ήταν η τελευταία φορά που είδαν την πατρίδα τους.
Quotes from Cochise:
*Όταν ήμουν νέος περπάτησα σε όλη τη χώρα, ανατολικά και δυτικά, και δεν είδα άλλους ανθρώπους εκτός από τους Apaches. Μετά από πολλά καλοκαίρια περπάτησα ξανά και βρήκα μια άλλη φυλή ανθρώπων που είχαν έρθει να πάρουν τη χώρα. Πώς γίνεται αυτό;
*Είμασταν κάποτε ένας μεγάλος λαός που κάλυπτε αυτά τα βουνά. Ζούσαμε καλά: είχαμε ειρήνη. Μια μέρα ο καλύτερός μου φίλος πιάστηκε από ένα αξιωματικό των λευκών και με δολιότητα σκοτώθηκε. Επιτέλους οι στρατιώτες σας μου έκαναν ένα πολύ μεγάλο κακό, και εγώ και οι άνθρωποί μου βρεθήκαμε σε πόλεμο μαζί τους.
*Το χειρότερο μέρος από όλα είναι το Apache Pass. Εκεί ο αδερφός μου και οι ανηψιοί μου δολοφονήθηκαν. Τα σώματά τους κρεμάστηκαν και αφέθηκαν εκεί μέχρι που έγιναν σκελετοί. Τώρα οι Αμερικάνοι και οι Μεξικάνοι σκοτώνουν έναν Apache μόλις τον δουν. Έχω αντεπιτεθεί με όλη μου τη δύναμη.
*Οι άνθρωποί μου έχουν σκοτώσει Αμερικάνους και Μεξικάνους και έχουν πάρει την ιδιοκτησία τους. Οι απώλειές τους έχουν γίνει μεγαλύτερες από τις δικές μου. Έχω σκοτώσει δέκα λευκούς άντρες για κάθε σφαγμένο Ινδιάνο, αλλά ξέρω ότι οι λευκοί είναι πολλοί και οι Ινδιάνοι είναι λίγοι. Οι Apaches γίνονται λιγότεροι κάθε μέρα.
*Γιατί συμβαίνει οι Apaches να περιμένουν να πεθάνουν; Γιατί να κουβαλούν τις ζωές τους στα νύχια τους; Περιπλανούνται στους λόφους και στις πεδιάδες και θέλουν οι ουρανοί να πέσουν πάνω τους. Οι Apaches ήταν κάποτε ένα μεγάλο έθνος, τώρα είναι λιγοστοί, και εξ’ αιτίας αυτού θέλουν να πεθάνουν και γι’ αυτό κουβαλούν τις ζωές τους στα νύχια τους.
*Είμαι μόνος στον κόσμο. Θέλω να ζήσω σε αυτά τα βουνά, δε θέλω να πάω στο Tularosa. Είναι πολύ μακριά. Έχω πιει από τα νερά των Dragoon Mountains και με έχουν δροσίσει, δε θέλω να ζήσω εκεί.
*Κανείς δε θέλει την ειρήνη περισσότερο από μένα. Γιατί να με κλείσετε σε ένα καταυλισμό; Θα κάνουμε ειρήνη, θα την κρατήσουμε πιστά. Αλλά αφήστε μας να τριγυρίζουμε ελεύθερα όπως κάνουν οι Αμερικάνοι. Αφήστε μας να πηγαίνουμε όπου θέλουμε”.