Ο Ρήγας έχει το στέμμα, τη μεγαλομανία και την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από τον θρόνο του. Δεν χρειάζεται να κάνει πολλά. Αρκεί να κάθεται ψηλά και να περιμένει τους άλλους να του ανοίγουν δρόμο. Είναι ο γεννημένος εξουσιαστής, ακόμη κι όταν δεν εξουσιάζει τίποτα περισσότερο από την υπομονή των υπηκόων του.
Η Ντάμα διαθέτει γοητεία, στρατηγική και κοινωνική ευελιξία. Ξέρει πότε να χαμογελά, πότε να σιωπά και κυρίως πότε να αλλάζει πλευρά. Δεν κυβερνά απαραίτητα με το στέμμα, αλλά γνωρίζει καλά τα παρασκήνια του παλατιού. Άλλωστε, πολλές φορές εκεί παίρνονται οι πραγματικές αποφάσεις.
Και ο Βαλές! Ο αγαπημένος μικρομεσαίος της ιεραρχίας. Ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές, ο πιστός ακόλουθος, ο πρόθυμος χειροκροτητής. Κρατάει το παλτό του Ρήγα, εκτελεί τις επιθυμίες της Ντάμας και περιμένει τη σειρά του για μια θέση στο τραπέζι της εξουσίας. Στο μεταξύ, αυτοαποκαλείται παράγοντας.
Κάπως έτσι λειτουργεί και η κοινωνία. Οι Ρήγες μοιράζουν αξιώματα, οι Ντάμες διαχειρίζονται ισορροπίες και οι Βαλέδες αναλαμβάνουν να εξηγήσουν στον λαό πόσο σπουδαίο είναι το παιχνίδι. Όλοι μιλούν για αξιοκρατία, δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες, αρκεί να μη χρειαστεί να αλλάξει η σειρά των χαρτιών.
Και φυσικά, κανείς δεν θέλει να χάσει. Ακόμη κι όταν το παιχνίδι είναι στημένο, όλοι επιμένουν πως παίζουν τίμια. Οι Ρήγες επικαλούνται την καταγωγή τους, οι Ντάμες την αξία τους και οι Βαλέδες τις γνωριμίες τους. Μόνο τα υπόλοιπα χαρτιά δεν έχουν δικαίωμα λόγου. Είναι εκεί για να συμπληρώνουν την τράπουλα.
Μόνο που στη ζωή, όπως και στην τράπουλα, δεν κερδίζει πάντοτε ο Ρήγας. Μερικές φορές τον ρίχνει κάτω ένας απλός άσος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου