Τι θα πει Αγωνιστής...

Αγωνιστής δεν είναι αυτός που φωνάζει περισσότερο. Ούτε εκείνος που φοράει τον αγώνα σαν παράσημο και τον περιφέρει για να αποδείξει στους άλλους την αρετή του. Ο αγώνας δεν είναι διακριτικό. Είναι βάρος.

Αγωνιστής είναι εκείνος που, μπροστά σε κάτι που θεωρεί άδικο, αρνείται να συμφιλιωθεί με την αδικία μόνο και μόνο επειδή έγινε συνήθεια. Είναι αυτός που δεν δέχεται το «έτσι είναι» ως τελική απάντηση. Γιατί κάθε «έτσι είναι» κρύβει μέσα του ένα «έτσι το αφήσαμε να γίνει».

Ο πραγματικός αγωνιστής δεν ζει πάντοτε μέσα στη βεβαιότητα. Συχνά αγωνίζεται ακριβώς επειδή αμφιβάλλει. Δεν γνωρίζει αν ο δρόμος οδηγεί κάπου, αλλά συνεχίζει να περπατά. Δεν έχει την πολυτέλεια της βεβαιότητας· έχει μόνο την ευθύνη της επιλογής.

Υπάρχει κάτι βαθιά μοναχικό στον αγώνα. Κάποια στιγμή τα πλήθη απομακρύνονται, τα συνθήματα σωπαίνουν, οι σημαίες διπλώνονται και μένει ένας άνθρωπος απέναντι σε αυτό που δεν μπορεί να αποδεχθεί. Εκεί αρχίζει ίσως ο πραγματικός αγώνας. Όχι όταν σε χειροκροτούν, αλλά όταν κανείς δεν κοιτάζει.

Γιατί η παραίτηση είναι συχνά πολύ πιο εύκολη από την ήττα. Η ήττα τουλάχιστον προϋποθέτει ότι προσπάθησες. Η παραίτηση σε απαλλάσσει ακόμη και από την ανάγκη να εξηγήσεις γιατί δεν προσπάθησες.

Αγωνιστής, λοιπόν, δεν είναι εκείνος που δεν φοβάται. Είναι εκείνος που δεν επιτρέπει στον φόβο να αποφασίσει για λογαριασμό του.

Και ίσως ο πιο δύσκολος αγώνας να μην είναι απέναντι στους άλλους, αλλά απέναντι στη δική μας βολή. Στην αδιαφορία που μεγαλώνει αθόρυβα μέσα μας. Στην ανάγκη να ανήκουμε. Στην επιθυμία να είμαστε με τους πολλούς, ακόμη κι όταν οι πολλοί βαδίζουν προς τη λάθος κατεύθυνση.

Ο αγωνιστής δεν είναι απαραίτητα ο ήρωας. Μπορεί να είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος που, σε μια κρίσιμη στιγμή, αποφασίζει να μη συνηθίσει το απαράδεκτο.

Κι έτσι ο αγώνας αποκτά μια παράξενη μορφή: δεν είναι πάντοτε η προσπάθεια να αλλάξουμε τον κόσμο. Μερικές φορές είναι η προσπάθεια να μην αφήσουμε τον κόσμο να αλλάξει εμάς σε κάτι που δεν θέλαμε να γίνουμε.

Γιατί στο τέλος ίσως αυτό να σημαίνει αγωνιστής: να χάνεις χωρίς να παραδίδεσαι, να αμφιβάλλεις χωρίς να παραιτείσαι και να συνεχίζεις να υπερασπίζεσαι αυτό που πιστεύεις πως αξίζει, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κανείς να χειροκροτήσει.