Ίσως ο άνθρωπος να περνά ολόκληρη τη ζωή του αναζητώντας έναν προορισμό, χωρίς να ξέρει ακριβώς τι είναι αυτό που ψάχνει.
Χαράζει δρόμους, αλλάζει κατευθύνσεις, κοιτάζει τον ορίζοντα. Κι όταν φτάσει κάπου, συχνά ανακαλύπτει πως η άφιξη δεν ήταν παρά η αρχή μιας νέας αναζήτησης.
Κάποτε, όμως, κουράζεται να κοιτάζει μόνο μπροστά.
Σταματά στην άκρη της θάλασσας και κάνει μια βουτιά.
Και τότε συμβαίνει κάτι παράξενο. Για λίγες στιγμές αφήνει πίσω του την επιφάνεια, τον θόρυβο, τον χρόνο και όλα όσα νόμιζε πως έπρεπε να προλάβει.
Βυθίζεται.
Ίσως γιατί υπάρχουν πράγματα που δεν φαίνονται από την επιφάνεια. Όπως δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας κοιτάζοντάς τον μόνο από μακριά.
Κάθε βουτιά είναι μια μικρή αναζήτηση. Δεν ξέρεις πάντα τι θα συναντήσεις στα βαθιά. Ξέρεις μόνο πως κάτι μέσα σου σε έκανε να αφήσεις για λίγο την ασφάλεια της επιφάνειας.
Και ίσως τελικά αυτός να είναι ο αληθινός προορισμός:
όχι ένας τόπος στον χάρτη,
ούτε μια ακτή που περιμένει να πατήσεις.
Αλλά εκείνο το σημείο όπου, μέσα στη σιωπή του βυθού, συναντάς για λίγο τον εαυτό σου.
Γιατί η ζωή δεν είναι πάντοτε ένα ταξίδι από το «εδώ» στο «εκεί».
Είναι και οι βουτιές που κάνουμε στα βαθιά, για να αναδυθούμε λίγο πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά είμαστε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου