Η γέφυρα πάνω από τον Εύηνο.

Πάνω από το ποτάμι, η γέφυρα μοιάζει να αιωρείται ανάμεσα σε δύο κόσμους. Κάτω της κυλά ο Εύηνος -ο παλιός Φίδαρης, ο Λυκόρμας των αρχαίων -αδιάφορος για τα ονόματα που του έδωσαν οι άνθρωποι, πιστός μόνο στην αιώνια πορεία του προς τη θάλασσα. Παρά τις προσπάθειες των ανθρώπων να τον εκτρέψουν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αυτός τα καταφέρνει και φτάνει στην θάλασσα: κάποτε χυνόταν στον Πατραϊκό, τώρα εμμέσως στον Σαρωνικό. Ο ποταμός γνωρίζει πάντα πως προορισμός του είναι η θάλασσα. Είναι αυτή η παράξενη σοφία των νερών που ο άνθρωπος συχνά ξεχνά. Μπορεί να κατασκευάζει φράγματα, να ανοίγει αγωγούς, να αλλάζει κοίτες, να χαράζει νέους δρόμους. Μπορεί να επέμβει στη φυσική πορεία ενός ποταμού. Δεν μπορεί όμως να του αφαιρέσει την αέναη ανάγκη να κατηφορίζει, να προχωρά, να ενώνεται τελικά με την θάλασσα.

Το νερό περνά κάτω από τα πόδια μας και μαζί του περνά ο χρόνος. Κάθε σταγόνα μοιάζει να κουβαλά κάτι από τα βουνά, τις πέτρες, τα δάση και τις ζωές που κάποτε στάθηκαν στις όχθες του. Ο ποταμός θυμάται χωρίς να μιλά. Κι εμείς, πάνω στη γέφυρα, στεκόμαστε για λίγο μέσα σε αυτή τη σιωπηλή μνήμη.

Η γέφυρα, όμως, δεν είναι μόνο πέτρα, σίδερο ή ξύλο. Είναι μια ανθρώπινη χειρονομία απέναντι στον χωρισμό. Ενώνει δύο όχθες που η φύση κράτησε μακριά. Κάνει τον δρόμο να συνεχίζεται εκεί όπου το νερό θα μπορούσε να τον σταματήσει. Είναι η απόφαση του ανθρώπου να περάσει απέναντι.

Κι έτσι, κάθε πέρασμα πάνω από τον Εύηνο γίνεται κάτι περισσότερο από μια μετακίνηση. Είναι ένα μικρό πέρασμα της ζωής από τη μία όχθη στην άλλη. Αφήνεις πίσω σου κάτι και προχωράς προς κάτι άλλο, χωρίς ποτέ να ξέρεις αν η απέναντι όχθη είναι πραγματικά διαφορετική ή αν απλώς εσύ έχεις αλλάξει.

Κάτω, ο Φίδαρης συνεχίζει να κυλά.

Πάνω, η γέφυρα στέκει.

Και ανάμεσά τους βρίσκεται ο άνθρωπος -για μια στιγμή μόνο, ανάμεσα στο νερό που φεύγει και στον δρόμο που ανοίγεται μπροστά του.

Γιατί ίσως αυτό να είναι τελικά η γέφυρα: η μνήμη ότι, όσο βαθύ κι αν είναι το ποτάμι, πάντα υπάρχει ένας τρόπος να περάσεις απέναντι.