Γη και Ελευθερία.

  Οι ζαγάδες , είναι ένας παλιός τοπικός όρος που συναντάται σε ορεινές περιοχές της Ελλάδας, ιδιαίτερα στη Ναυπακτία, και δηλώνει τις αναβα...

Νιάλα: Εκεί όπου ο Εμφύλιος πάγωσε μέσα στο χιόνι. Υπάρχουν τόποι όπου η Ιστορία δεν γράφεται μόνο με ημερομηνίες, ονόματα και στρατιωτικές ...

Οι αναμνήσεις μοιάζουν με κύματα. Έρχονται χωρίς να τις καλέσεις, αγγίζουν για λίγο την ακτή της σκέψης και ύστερα υποχωρούν. Μα ποτέ δεν φε...

Στην άκρη του παλιού μπουφέ, ανάμεσα σε κιτρινισμένες φωτογραφίες και ξεχασμένα αντικείμενα, η παλιά λάμπα πετρελαίου μοιάζει ακόμη να περι...

  Στα χωριά και στις μικρές πόλεις της επαρχίας, το παλιό καφενείο ήταν κάτι περισσότερο από ένα μαγαζί. Ήταν η καρδιά του τόπου. Κάτω από ...

Το μεσημέρι η παλιά αυλή είχε μια άλλη γοητεία. Ο ήλιος έπεφτε βαριά πάνω στις πέτρες , η σκιά της κληματαριάς άπλωνε ένα δροσερό καταφύγι...

  Υπάρχουν χωριά που δεν χάθηκαν από τον χάρτη· χάθηκαν από τη μνήμη των ανθρώπων. Μικροί τόποι σκαρφαλωμένοι σε πλαγιές, κρυμμένοι μέσα σε ...

Υπάρχουν αντικείμενα που δεν ανοίγουν πια πόρτες, αλλά ανοίγουν μνήμες. Τα παλιά κλειδιά ανήκουν σε αυτή τη σιωπηλή κατηγορία πραγμάτων που...

Το χρυσόψαρο κουβαλάει μια από τις μεγαλύτερες συκοφαντίες του ζωικού βασιλείου. Εδώ και χρόνια το κατηγορούμε ότι ξεχνάει τα πάντα μέσα σε...

  Η ζυγαριά ή η  πλάστιγγα όπως την αποκαλούσαν   οι παλιότεροι,   δεν μετρά μόνο βάρος. Μετρά τις αόρατες αλήθειες που κουβαλά ο άνθρωπος ...

Πριν γίνει παιχνίδι, η σφεντόνα ήταν ένα κλαδί που ονειρευόταν να πετάξει. Κάποιο παιδικό χέρι το διάλεγε προσεκτικά από μια αγριελιά ή μια ...

  Τα αντικείμενα χωρίζονται συχνά σε δύο κόσμους: εκείνα που υπηρετούν μια ανάγκη και εκείνα που υπηρετούν μια ανάμνηση. Τα χρηστικά αντικε...

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έφυγαν ποτέ από τον τόπο τους, ακόμη κι όταν ο τόπος τους χάθηκε. Τους πήραν τα καράβια, οι δρόμοι, οι άνεμοι της...

  Στο άπειρο πράσινο μιας γης που δεν υπόσχεται τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της, στέκεται ένα μικρό σπίτι. Όχι σαν σύμβολο πλούτου ή προόδου,...

Η σιωπή του δειλινού αρκεί ως μαρτυρία. Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις από πού είδες τον ήλιο να δύει, ούτε να περιγράψεις το βουνό, τη θάλασσα...

Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις από πού είδες τον ήλιο να δύει. Η σιωπή του δειλινού αρκεί ως μαρτυρία. Κάθε δύση είναι μια μυστική συμφωνία ανά...

  Στέκει μόνο του, σαν σκέψη που ξέχασε το σώμα της. Πάνω σε λόφο μικρό, εκεί όπου ο άνεμος κάνει τον σταυρό του χωρίς λόγια. Το ξωκκλήσι δ...

  Το παλιό σπίτι δεν κατοικείται· φυλάσσεται. Από τον χρόνο που ξεχνά να φύγει, και από τις σκιές που δεν έμαθαν ποτέ να ζητούν άδεια. Οι τ...

  Η παλιά αυλή δεν είναι τόπος· είναι χρόνος που έμαθε να μένει. Εκεί, οι πέτρες θυμούνται βήματα που κανείς δεν ακούει πια, η συκιά υψώνει...

Κάτω από τις ρίζες των ελάτων μια μικρή πηγή επιμένει. Δεν ρωτά ποιος περνά, ούτε ποιος θα επιστρέψει. Απλώς ανεβαίνει από το χώμα σαν μνήμ...