Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
16/6/26

Η Παλιά Αυλή.

›
  Η παλιά αυλή δεν είναι τόπος· είναι χρόνος που έμαθε να μένει. Εκεί, οι πέτρες θυμούνται βήματα που κανείς δεν ακούει πια, η συκιά υψώνει...
15/6/26

Η κορυφή της Κοκκινιάς.

›
Η κορυφή της Κοκκινιάς όπως προβάλλει πάνω από τα έλατα δεν μοιάζει με τέλος αλλά με άρνηση του τοπίου. Τα έλατα από κάτω κρατούν ακόμη τον ...
13/6/26

Καφές με Θέα...

›
Δεν είναι ο καφές που έχει σημασία· ο καφές είναι απλώς η αφορμή. Είναι η θέα που απλώνεται μπροστά σου σαν ανοιχτό βιβλίο. Ένα βουνό που ...
12/6/26

Η παλιά πέτρινη βρύση...

›
Η παλιά βρύση δεν θυμάται τους ανθρώπους - τους αναγνωρίζει. Εκεί, οι άνθρωποι δεν έπιναν μόνο για να σβήσουν τη δίψα. Έπιναν για να θυμηθού...
11/6/26

«Η πίκρα και η γλύκα στο ίδιο φλιτζάνι...»

›
Ο ελληνικός καφές δεν είναι ρόφημα· είναι αργός χρόνος που βράζει σε μπρούτζινο σκεύος. Δεν βιάζεται να τελειώσει, γιατί η ουσία του δεν εί...

«Γαλατοτρυψάνα, η γεύση της λιτής αφθονίας».

›
Υπάρχουν φαγητά που γεννήθηκαν από την αφθονία και φαγητά που γεννήθηκαν από τη σοφία. Η γαλατοτρυψάνα ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν χρε...
9/6/26

«Κρασί στο Φαΐ, Όχι Νερό στο Κρασί!»

›
Το κρασί στο φαγητό είναι διάλογος, ενώ το νερό στο κρασί είναι μετάφραση. Το κρασί, όταν μπαίνει στο φαγητό, δεν έρχεται να κρύψει· έρχεται...
8/6/26

Το μυστικό των γεμιστών.

›
Υπάρχουν φαγητά που τρώγονται και ξεχνιούνται. Υπάρχουν όμως και φαγητά που μοιάζουν να κρύβουν μέσα τους μια ολόκληρη φιλοσοφία . Τα γεμιστ...

Το Εγκαταλελειμμένο Εικονοστάσι.

›
  Κανείς δεν θυμόταν πότε τοποθετήθηκε το εικονοστάσι . Βρισκόταν σε μια στροφή του δρόμου, εκεί όπου ο ελαιώνας τελείωνε και άρχιζε το πέτρ...
5/6/26

Δωμάτιο με δυτική θέα.

›
Το δωμάτιο ήταν μικρό. Τόσο μικρό που έμοιαζε να χωρά μόνο τα απολύτως απαραίτητα: ένα κρεβάτι, ένα ξύλινο τραπέζι και ένα παράθυρο. Όμως το...
4/6/26

Το τρένο από το Αγρίνιο που κατέληξε στην Καλαμάτα.

›
  Κανείς δεν θυμόταν πότε είχε περάσει για τελευταία φορά τρένο από το Αγρίνιο . Οι ράγες είχαν σκουριάσει, τα χόρτα είχαν θεριέψει ανάμεσα ...
3/6/26

Που κρύβεται η ταμπακιέρα...

›
Υπάρχουν αντικείμενα που υπηρετούν μια ανάγκη και υπάρχουν αντικείμενα που αφηγούνται έναν τρόπο ζωής. Η ταμπακιέρα ανήκει στη δεύτερη κατη...
2/6/26

Η Αισθητική ανάμεσα στο Παρελθόν και το Μέλλον.

›
Η αισθητική και η τέχνη ζουν σε μια παράξενη χρονική επικράτεια. Δεν ανήκουν ούτε αποκλειστικά στο παρελθόν ούτε ολοκληρωτικά στο μέλλον. Σ...

Η αισθητική των βιβλίων.

›
Τα βιβλία δεν είναι ποτέ μόνο αυτό που γράφουν. Είναι κι αυτό που δεν φαίνεται. Η κρυφή τους αισθητική δεν κατοικεί στις λέξεις, αλλά στα κ...

Η αισθητική της γέμισης ή η γεύση των γεμιστών.

›
Στα γεμιστά , η αισθητική δεν είναι επιφάνεια. Είναι πράξη κρυμμένης γεωμετρίας. Ντομάτες και πιπεριές ανοίγουν σαν μικρές σιωπηλές κατοικίε...

Η Αισθητική του Ψωμιού.

›
Υπάρχουν αντικείμενα τόσο συνηθισμένα, που περνούν απαρατήρητα. Ένα καρβέλι ψωμί πάνω στο τραπέζι. Ένα μαχαίρι δίπλα του. Κι όμως, μέσα σε ...

Η κρυφή γοητεία της Αισθητικής.

›
Υπάρχει μια κρυφή γοητεία στην αισθητική των καφέ. Όχι εκείνη που δηλώνεται με βιτρίνες και κατάλογους, αλλά η άλλη· η πιο αθόρυβη, που ανα...
1/6/26

Το στερεμένο πηγάδι.

›
Στο τέλος του χωριού υπήρχε ένα πηγάδι που δεν το θυμόταν κανείς με νερό. Οι παλιοί έλεγαν πως κάποτε ανέβαινε από μέσα του νερό κρύο, σχεδό...
30/5/26

Η Επανάσταση της Πανσελήνου.

›
Στην αρχή, κανείς δεν κατάλαβε πως η Επανάσταση είχε ήδη συμβεί. Δεν υπήρξαν οδοφράγματα, ούτε σημαίες, ούτε νεκροί πάνω σε πλακόστρωτα. Μον...

Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Τέλους.

›
Το τέλος δεν έρχεται με θόρυβο. Δεν είναι πόρτα που κλείνει. Δεν είναι καράβι που χάνεται στον ορίζοντα. Δεν είναι ούτε η τελευταία λέξη ενό...