Αλκοόλ και μνήμη.

Το αλκοόλ έχει μια παράξενη σχέση με τη μνήμη. Άλλοτε μας κάνει να θυμόμαστε όσα προσπαθούμε να ξεχάσουμε κι άλλοτε μας στερεί ακόμη και όσα θα θέλαμε να θυμόμαστε για πάντα.

Ένα ποτήρι μπορεί να ανοίξει τα συρτάρια του παρελθόντος. Ένας παλιός έρωτας επιστρέφει, μια φωνή ακούγεται ξανά, ένα πρόσωπο αποκτά τη ζεστασιά που είχε χάσει μέσα στα χρόνια. Οι αναστολές χαλαρώνουν και η μνήμη, απαλλαγμένη προσωρινά από τη λογοκρισία της καθημερινότητας, αρχίζει να αφηγείται τις δικές της ιστορίες. Μόνο που δεν λέει πάντοτε την αλήθεια· συχνά ανακατεύει όσα συνέβησαν με όσα θα θέλαμε να είχαν συμβεί.

Κι ύστερα υπάρχει το κενό. Οι ώρες που εξαφανίζονται, οι συζητήσεις που δεν καταγράφηκαν ποτέ, οι πράξεις που τις επόμενες ημέρες ανασυνθέτουν οι άλλοι για λογαριασμό μας. Το αλκοόλ μπορεί να διαταράξει τον σχηματισμό νέων αναμνήσεων, ακόμη κι όταν κάποιος φαίνεται ξύπνιος και συνομιλεί κανονικά. Είναι σαν να συνεχίζεται η παράσταση, ενώ ο μηχανισμός καταγραφής έχει ήδη σταματήσει.

Ίσως γι’ αυτό το ποτό απέκτησε τη φήμη του εξομολογητή. Του αποδίδουμε την ικανότητα να αποκαλύπτει αλήθειες, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί απλώς να χαλαρώνει τις άμυνες απέναντι στις επιθυμίες μας. Ο μεθυσμένος δεν είναι κατ’ ανάγκην πιο ειλικρινής. Είναι συχνά λιγότερο προσεκτικός απέναντι σε όσα λέει, λιγότερο ικανός να κρίνει τις συνέπειες και περισσότερο πρόθυμος να πιστέψει τη δική του εκδοχή των γεγονότων.

Και υπάρχει μια ακόμη ειρωνεία: πίνουμε μερικές φορές για να ξεχάσουμε, αλλά το αλκοόλ δεν διαγράφει επιλεκτικά τις δυσάρεστες αναμνήσεις. Μπορεί να μουδιάσει προσωρινά το συναίσθημα, χωρίς να εξαφανίσει την αιτία του. Το πρωί, η ανάμνηση μπορεί να παραμένει εκεί, ενώ στην παρέα της έχει προστεθεί και ο πονοκέφαλος.

Στο τέλος, η μνήμη μοιάζει με ένα παλιό μπαρ. Κάποια πρόσωπα έχουν φύγει, κάποια ποτήρια έχουν αδειάσει, μερικές ιστορίες επαναλαμβάνονται κάθε βράδυ με διαφορετικές λεπτομέρειες. Κι εμείς επιστρέφουμε, όχι πάντα επειδή διψάμε, αλλά επειδή ελπίζουμε πως αυτή τη φορά θα βρούμε κάτι που χάσαμε.

Το πρόβλημα είναι πως το αλκοόλ μπορεί να θολώσει τη μνήμη, αλλά δεν έχει τη δύναμη να αλλάξει το παρελθόν. Κι αν υπάρχει κάτι που πραγματικά ξεχνάμε, δεν είναι πάντοτε εκείνο που συνέβη. Είναι ο χρόνος που περνά, όσο εμείς προσπαθούμε να τον ξαναζήσουμε.