Μίστερ Λουκιδέλης.

 

Μίστερ Λουκιδέλης: Το ιστορικό υπόγειο της Νέας Φιλαδέλφειας που «κλείνει» έναν αιώνα γεύσης και αναμνήσεων.

Αν οι τοίχοι των αθηναϊκών κουτουκιών είχαν φωνή, αυτοί του «Μίστερ Λουκιδέλη» στη Νέα Φιλαδέλφεια δεν θα μιλούσαν απλώς· θα τραγουδούσαν Καζαντζίδη, θα φώναζαν «ΑΕΚ» και θα διηγούνταν ιστορίες από την παλιά Αθήνα, τότε που οι γειτονιές μύριζαν νυχτολούλουδο και βαρελίσιο κρασί.

Αν ψάχνεις για δήθεν γκουρμέ πιάτα με περίεργα ονόματα και minimal διακόσμηση, μάλλον έχεις έρθει σε λάθος μέρος. Εδώ μιλάμε για μια από τις πιο αυθεντικές, ζωντανές γωνιές της πόλης, που ξεκίνησε το ταξίδι της το 1927 ως ένα μικρό υπόγειο οινοποιείο από έναν Μικρασιάτη πρόσφυγα, τον Αντώνη Λουκιδέλη, και μετατράπηκε σε ταβέρνα το 1932.

Η ιστορία του μαγαζιού μοιάζει με σενάριο ασπρόμαυρης ταινίας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το πέτρινο υπόγειο με τα τεράστια ξύλινα βαρέλια λειτούργησε ως καταφύγιο για τους κατοίκους της περιοχής. Η μεγάλη «αναγέννηση» ήρθε τη δεκαετία του ’50, όταν ένας θείος της οικογένειας έστειλε από την Αμερική το μυθικό για την εποχή ποσό των 60.000 δολαρίων, μετατρέποντας το κουτούκι σε σημείο αναφοράς για όλη την Αθήνα.

Εκεί, στο υπόγειο, υπάρχει μέχρι σήμερα η περίφημη «Στοά Καζαντζίδη» – η απόμερη γωνιά όπου ο μεγάλος Στέλιος προτιμούσε να πίνει το κρασί του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Εκεί γιορτάστηκαν οι μεγαλύτερες δόξες της ΑΕΚ, με θρύλους όπως ο Νεστορίδης και ο Παπαϊωάννου να γίνονται ένα με τον κόσμο, και εκεί γυρίστηκαν σκηνές από την κλασική ταινία «Η Κυρία Δήμαρχος» το 1960.

Πέρα από την ιστορία, ο Λουκιδέλης έχει χτίσει τον μύθο του πάνω στο τραπέζι. Η κουζίνα είναι απλή, τίμια, «μαμαδίστικη» και απόλυτα παραδοσιακή.

Τα κεφτεδάκια του (αφράτα, μοσχομυριστά, τύπου Σίφνου) έρχονται πρώτα-πρώτα στο τραπέζι, μαζί με τον ξακουστό μπακαλιάρο σκορδαλιά, τα σαλιγκάρια στιφάδο και τις αληθινές, λεπτοκομμένες τηγανητές πατάτες.

Όμως, ο απόλυτος γαστρονομικός πρωταγωνιστής για τους μυημένους, το πιάτο που έχει κάνει κόσμο και κοσμάκη να διασχίσει όλη την Αττική για να φτάσει μέχρι εδώ, δεν είναι άλλο από τα τηγανητά αμελέτητα. Ένας μεζές σπάνιος, κορυφαίας ποιότητας, στο τηγάνι, που λιώνει στο στόμα και συνοδεύει ιδανικά το χύμα κρασί που έρχεται απευθείας από τα βαρέλια του υπογείου. Είναι από αυτά τα πιάτα που ή τα λατρεύεις ή δεν τα δοκιμάζεις ποτέ – αν όμως ανήκεις στην πρώτη κατηγορία, εδώ θα βρεις την καλύτερη εκδοχή τους στην πόλη.

Σε μια Αθήνα που αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, μέρη όπως ο «Μίστερ Λουκιδέλης» (που πλέον τρέχει από την τρίτη γενιά της οικογένειας) μας θυμίζουν τι σημαίνει αυθεντική ελληνική φιλοξενία. Είτε καθίσεις τον χειμώνα στο ατμοσφαιρικό, γεμάτο φωτογραφίες υπόγειο, είτε το καλοκαίρι στα τραπεζάκια έξω στην πλατεία, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φύγεις χορτάτος από φαγητό, αλλά και από ιστορία.